جواب : عداوت و بغضاء در بين مردم غالبا به واسطه خمر و ميسر پيدا مىشود و همچنين بواسطه اين دو مردم از طاعت الهى بازمىمانند به خلاف انصاب و ازلام كه موجب اين مفاسد نمىشوند ، هر چند كه خود داراى مفاسد ديگرى مىباشند . برخى گفتهاند : تكرار ذكر خمر و ميسر در آيه بعد خطاب به مؤمنان است چرا كه مىفرمايد :
« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا . . .
« 1 » و اهل ايمان فقط تعاطى خمر و ميسر مىكردند و كارى به انصاب و ازلام نداشتند . ولى در آيه اول كه هر چهار مورد با هم آورده براى آن است كه به مؤمنان اعلام كند كه اين اعمال چهارگانه در جاهليت صورت مىپذيرفته و فرقى بين عابد صنم و مشرك باللّه بواسطه ادعاى علم غيب و شارب الخمر و قماربازى كه آن دو را حلال بداند نيست .
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَيَبْلُوَنَّكُمُ اللَّهُ بِشَيْءٍ مِنَ الصَّيْدِ تَنالُهُ أَيْدِيكُمْ وَ رِماحُكُمْ لِيَعْلَمَ اللَّهُ مَنْ يَخافُهُ بِالْغَيْبِ
« 2 » سؤال 249 : چگونه صحيح است كه خداوند كارى انجام بدهد كه براى او علم حاصل گردد ؟
جواب : معناى آيه آن است كه خداوند مىخواهد بين مردم ، خائف را از غير خائف متمايز گرداند . برخى گفتهاند : معناى آيه آنست كه خداوند مىخواهد بندگان خود را آگاه كند كه چه كسى خائف بالغيب است . اين جواب مثل جواب اوّل است . برخى گفتهاند : معناى آيه آنست كه خدا خوف را عملا بشناساند چنان كه مفهوم آن را به مردم فهمانيد .
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَقْتُلُوا الصَّيْدَ وَ أَنْتُمْ حُرُمٌ وَ مَنْ قَتَلَهُ مِنْكُمْ مُتَعَمِّداً فَجَزاءٌ مِثْلُ
هامش
( 1 ) . سورهء مائده ، آيهء 90 : اى كسانى كه ايمان آوردهايد .
( 2 ) . سورهء مائده ، آيهء 94 : اى كسانى كه ايمان آوردهايد خداوند شما را به مقدارى شكار كه دستها و نيزههاى شما به آنها مىرسد مىآزمايد تا معلوم شود چه كسى از خدا بهوسيله ايمان به غيب مىترسد .