ازبكان بعد از اين فتح بخراسان و هرات ريختند و در حقيقت حاصل زحمات شاه اسماعيل و فتح مرو بعد از اين شكست هيچ شد اما شاه اسماعيل بسرعت خود را بخراسان رساند و ازبكان كه از حركت پادشاه صفوى اطلاع يافتند هرات و خراسان را خالى كرده بجانب ماوراء النهر گريختند و بار ديگر اين نواحى تا حدود جيحون امن و بممالك شاه اسماعيل ضميمه گرديد .
جنگ چالدران در 920
مقارن تشكيل دولت صفوى در ايران دولت تركان عثمانى در اناطولى و بالكان بمنتهاى قدرت و عظمت رسيده بود و اين تركان كه بر خلاف بانى سلسلهء صفوى بآئين تسنّن معتقد بودند و بنام نشر اسلام شمشير ميزدند تشكيل دولت بزرگى را در مشرق متصرفات خود به چشم دشمنى مىديدند بخصوص كه صفويان از لحاظ دينى نيز با ايشان خصومت مىورزيدند و شاه اسماعيل در كندن ريشهء مذهب تسنن از ايران جدى بليغ داشت
سلطنت عثمانى در سال 918 نصيب سلطان سليم خان اوّل ( 918 - 926 ) شد كه يكى از مقتدرترين و فاتحترين سلاطين آل عثمان است . اين سلطان ابتدا براى نمودن عناد خود نسبت بشيعيان امر داد آنچه را كه از اين فرقه در خاك آناطولى سكونت دارند بقتل برسانند و در نتيجهء اجراى اين نيت زشت قريب 40000 تن از مردم شيعه اناطولى كشته شدند سپس چون شنيد كه شاه اسماعيل با دشمنان سلاطين عثمانى يعنى پادشاه مجارستان و مماليك مصر داخل در ارتباط شده و ايشان درصدد برانگيختن پادشاه ايران برضد عثمانى هستند لشكرى فراوان به سمت الجزيره و آذربايجان فرستاد . شاه اسمعيل در اوايل ماه رجب 920 از اصفهان خود را بآذربايجان رساند و محمّد خان استاجلو حكمران ديار بكر هم با لشكرى ديگر بمدد پادشاه صفوى آمد و سپاهيان دو طرف در دشت چالدران در مشرق درياچهء اورميه صف زدند .
لشكريان شاه اسمعيل مركب بودند از 60000 سواره در صورتى كه سلطان سليم 120000 لشكرى داشت مسلّح بتفنگهاى جديد و توپخانهاى قوى . با اينكه