تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ ادبيات در ايران ( فارسى ) — صفحة 603

مساهمون:

ص٦٠٣
وزن متقارب يعنى وزنى كه براى سرودن داستان اختيار شده است و از جملهء آن غزلهاست :
ايا ماه گل‌چهر دلخواه من * دراز از تو شد عمر كوتاه من اگر وصل من خوار آيد ترا * نهد بخت بر مشترى گاه من منم شاه گردنكشان جهان * تو شاه ظريفانى و ماه من گرم در چه غم نخواهى فگند * چرا كندى اندر ز نخ چاه من
* *
كجا رفتى اى دل گسل يار من * مگر سير گشتى ز ديدار من نجستم بتا هرگز آزار تو * چرا جستى اى دوست آزار من چگونست بىمن بتا كار تو * كه با جان رسيد از عنا كار من ز من زارتر گردى اندر فراق * اگر بشنوى نالهء زار من بر تست زنهارِ جان و دلم * نگه دار زنهار زنهار من
از دو بيت منقول از عيوقى در لغت فرس مسلّم مىشود كه اولا او مثنويى ببحر رمل مسدّس داشته است كه نميدانيم در چه باب بوده است ، و ثانيا او علاوه بر مثنويها قصايدى نيز ميسروده و حرفهء مدّاحى او خود اين كار را ايجاب ميكرده است .

57 - ابو سعيد ابو الخير

ابو سعيد فضل اللّه بن ابى الخير محمّد بن احمد ميهنى از مشاهير عرفا و محدثين اوايل قرن پنجم هجرى و از پراگنندگان عقيدهء وحدت وجود در خراسانست . ولادت او بسال 357 در ميهنه ( مهنه ) از قراء خاوران ابيورد و وفاتش بسال 440 در همان محل اتفاق افتاده است . پدر وى پيشهء عطّارى داشت و دوستدار اهل تصوّف بود و بو سعيد در مجالسى كه پدر ترتيب ميداد با مبادى تصوّف آشنا شد و بعدها كه از تحصيل علوم ظاهرى مانند ادبيات و علوم دينيه در ميهنه و مرو و سرخس فارغ گشت در سرخس به خدمت ابو الفضل محمد بن حسن سرخسى درآمد و چندى بعد در نيشابور در خدمت ابو على عبد الرحمن سلمى و سپس در آمل خراسان نزد ابو العباس قصّاب برياضت و سلوك ادامه داد تا سرانجام عارفى كامل شد و در خانقاه خود در ميهنه و چندى در نيشابور بارشاد پرداخت و نفوذ