تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ ادبيات در ايران ( فارسى ) — صفحة 250

مساهمون:

ص٢٥٠
كتب و رسالات و سرودن اشعار به زبان فارسى توجّه بسيار كردند و از قرن چهارم ببعد رسالات و كتب و اشعارى از دعات و حجج اسمعيلى به زبان فارسى در دست داريم . بزرگترين شاعر و نويسندهء اسمعيلى ناصرخسرو است كه دورهء دعوت و تبليغ و تأليف و شاعرى او نيمهء دوم قرن پنجم بوده است « 1 » . پيش از آنكه بمقاصد ملى ايرانيان در ايجاد مذاهب باطنيه بپردازيم لازم است بذكر قرامطه كه يكى از شعب مهم اين مذهب و خود مذهب خاصى است كه در قرن چهارم اهميت بسيار يافته بود ، مبادرت جوييم :

قرامطه

از وقتى كه نخستين دعات اسمعيلى در اهواز مستقر شدند و آغاز دعوت براى امامت محمد بن اسمعيل و اولاد او كردند يكى از مبلغين خود را بنام حسين اهوازى بسواد كوفه فرستادند . وى در آنجا با مردى بنام حمدان الاشعث معروف به قرمط ملاقات كرد ، حمدان به زودى دعوت باطنيه را پذيرفت و درين راه بحسين اهوازى ياورى كرد و چندان درين كار كوشش نمود كه حسين اهوازى امر دعوت را در سواد عراق به او واگذاشت و او
هامش
( 1 ) - راجع باسمعيليه رجوع شود به : دائرة المعارف اسلامى ذيل كلمهء اسمعيليه . نهاية الارب فى فنون الادب نويرى ج 23 . تاريخ الاسلام السياسى و الدينى و الثقافى و الاجتماعى ج 3 ص 320 - 372 . عبيد اللّه المهدى تأليف حسن ابراهيم حسن و طه احمد شرف ، مصر 1947 . سياستنامه خواجه نظام الملك ، چاپ مرحوم عباس اقبال ص 260 - 277 . الفرق بين الفرق البغدادى ، چاپ دوم ص 169 - 188 . تبصرة العوام چاپ طهران ص 181 - 185 . مقدمهء ديوان ناصرخسرو بقلم آقاى سيد حسن تقىزاده ص مو - ن . زاد المسافرين و جامع الحكمتين و وجه دين و ديوان و رسائل ناصرخسرو . كشف المحجوب ابو يعقوب سجستانى بتصحيح آقاى هانرى كربن و دكتر معين چاپ طهران . جهانگشاى جوينى چاپ آقاى سيد جلال الدين طهرانى ج 3 ص 82 - 97 . خطط مقريزى ج 1 . الفهرست ابن النديم ص 264 - 269
تاريخ ادبيات در ايران ( فارسى ) — صفحة 250 | ذبيح الله صفا