ابى بردة بن ابى موسى اشعرى . وى در روايت اشعار بىبديل بود و ميگويند كه اشعار خود را ببعض شعراى جاهلى نسبت ميداد . وفاتش در 180 هجرى اتفاق افتاد .
3 - ابو عمرو الشيبانى ( اسحق بن مرار ) از موالى بنى شيبان كه در علم لغت و حديث مشهور بود . وى اشعار عرب را در ديوانهاى مختلف كه هريك خاص قبيلهيى بود گرد آورد . وفاتش بسال 206 در يكصد و نوزده سالگى اتفاق افتاد .
4 - سكّرى بغدادى ( ابو سعيد حسن بن حسين ) از كبار روات و از جامعين بزرگ شعر بوده است . وى اشعار امرؤ القيس و نابغه و جعدى و زهير و لبيد و اشعار بسيارى از قبايل را گردآورد . وفاتش در 275 اتفاق افتاد .
5 - ابو عبيد القاسم بن سلّام كه اصلا بندهء يكى از مردم هرات بود و بحديث و ادب و فقه اشتغال داشت و متفنن در علوم مختلف و از مختصّان عبد اللّه بن طاهر بود و از او صلات بسيار ميگرفت . ابو عبيد مؤلف كتب متعددى در غريب الحديث و معانى قرآن و ادب و شعر و لغت و نحو است . از اينروى بايد او را از جملهء روات ادب دانست وفاتش در سال 224 اتفاق افتاد .
6 - ابو زيد الانصارى صاحب كتبى در اخبار و نوادر لغت . وفات او در 215 اتفاق افتاد .
7 - الاصمعى البصرى ( ابو سعيد عبد الملك بن قريب 123 - 216 ) شاگرد خلف الاحمر ، از روات بزرگ اشعار و اخبار و صاحب تأليفات متعددست .
8 - ابو عبيدة معمّر بن المثنّى كه از موالى بنى تميم و مقيم بصره بود و از روات بزرگ اخبار و انساب و علوم عرب شمرده مىشد و تأليفات بسيار داشت ( م . 209 )
9 - ابو حاتم السجستانى ( سهل بن محمد ) كه از رواة كثير الروايه و صاحب تأليفات متعدد بود . وفاتش بسال 255 اتفاق افتاد .
غير ازين چند تن كه برشمردهايم روات ديگرى نيز در اين عهد ميزيسته و همه از حمايت خلفا برخوردار بوده و امالى و كتبى در فن روايت داشته و شاگردانى زيردست خود تربيت كردهاند كه هريك در علوم و فنون ادب خدماتى انجام دادهاند .
تاريخ ادبيات در ايران ( فارسى ) — صفحة 124
مساهمون: ذبيح الله صفا
ص١٢٤