كليهء ملل مسلمان است و برخى محلى و ملى و مخصوص شيعيان است . از مهمترين اعياد اسلامى يكى عيد فطر است كه با روز غرّهء ماه شوال هر سال برابر است . در اين روز مسلمانان پس از فراغت از روزه و رؤيت هلال مراسم عيد را برگزار مىكنند و با اعطاء فطريه به مستحقان و خواندن نماز ، وظايف دينى خود را انجام مىدهند .
دوم - عيد اضحى يا عيد قربان - و آن عيدى است كه حاجيان پس از پايان مناسك حج در دهم ذيحجة الحرام به اقامهء آن مبادرت مىكنند و براى ثواب ، حيوان حلالگوشتى را طبق مراسم خاص قربانى مىكنند و گوشت آن را به فقرا مىدهند .
سوم - عيد ميلاد پيامبر - شيعيان روز هفدهم ربيع الاول را روز ميلاد حضرت محمد ( ص ) مىدانند و در آن روز سازمانهاى دولتى و ملى همه تعطيل و شب عيد شهر را آذين مىبندند .
عيد مبعث
بنابر روايات در 27 ماه رجب در غارى در جبل حرّا براى اولين بار به پيشواى اسلام وحى فرود آمده و به رسالت مبعوث گرديده است .
از اعيادى كه خاص شيعيان است يكى عيد غدير خم است كه بنا به روايات در روز هيجدهم ماه ذيحجة الحرام در سال حجة الوداع ( 10 هجرى ) پيشواى اسلام هنگام مراجعت از مكه به مدينه در كنار غدير خم حضرت امير را به ولايت و جانشينى خود انتخاب مىكند و خطاب به سپاهيان اسلام مىگويد من كنت مولاه فهذا على مولاه . . . « از دورهء آل بويه شيعيان اين روز را عيد گرفتهاند . علاوه بر اين ، ميلاد حضرت امير و صاحب الزمان و حسين بن موسى الرضا براى شيعيان سخت گرامى است .
مراسم عيد قربان در عهد صفويه
پيترو دولاواله مراسم عيد قربان را در عهد شاه عباس چنين توصيف مىكند : « . . . سه روز قبل از عيد ، يك شتر ماده را درحالىكه به گل بنفشه و گلهاى ديگر و حتّى سبزى و برگ و شاخههاى كاج زينت دادهاند در شهر مىگردانند و براى او نقاره و طبل و شيپور مىزنند و يك نفر ملا يعنى روحانى مسلمانها نيز گاهگاه اشعارى مىخواند و سخنان دينى بر زبان جارى مىسازد . هرجا اين شتر مىگذرد ، مردم دور او جمع مىشوند و دستهاى از پشم او را به عنوان تبرك و تيمّن مىكنند و حفظ مىكنند . ازدحام جمعيت براى كندن پشم حيوان آنقدر زياد است كه عدهاى چوب به دست اطراف آن هستند تا مانع از افراط در اين كار شوند . زيرا