از انقلاب به سرعت بيشترى فزونى گرفت و به موازات آن ، توليد كشاورزى و صنعتى بالا آمد و سطح تغذيهء همگانى روزبهروز بهبود بيشترى يافت .
پس فقر غذائى چين نه در كمبارى زمين بود و نه در جمعيّت زياد ، از اين رو آندره فيليپ حق داشت كه گفت : « گرسنگى هميشه نتيجهء نارسائى ميزان محصول نبوده است بلكه نتيجه ناچيزى بهرهاى است كه پس از وضع حق دولت ، حق مالك و حق رباخوار براى رعيت باقى مىماند . « 1 » »
يك مؤسسه ايتاليائى به نام ايتال كنسولت از سوى سازمان برنامه ، براى پىريزى عمران بلوچستان بررسى مبسوطى كرد و گزارشى در 5 مجلّد به زبان انگليسى تدوين كرد و در سال 1338 منتشر گرديد . در اين اثر در پيرامون وضع تغذيهء طبقات مختلف مردم چنين مىخوانيم : « . . . خانوادههاى خيلى فقير معمولا نان يا ذرت و خرما مىخورند و در غذايشان بندرت سبزى ( آن هم در فصل معين ) و خيلى به ندرت گوشت به كار مىرود . خرج روزانهء اين خانوادهها از 20 تا سى ريال است ، غذاى خانوادههاى كمتر فقير ، نان گندم و ذرت و خرماست . در فصل رويش سبزيها ، سبزى بر آن افزوده مىشود . اين خانوادهها ماهى دو سه بار گوشت مصرف مىكنند ، و خرج روزانهشان بين 35 تا 50 ريال است .
موريس گرينه ، اقتصاددان مىگويد : « جهان سوم يعنى سه چهارم جهان داراى سه ميليارد نفوس انسانى است كه يك سومش در حال حاضر غذائى براى خوردن ندارد . سال 1979 كه از سوى يونسكو سال جهانى كودك اعلام شد سال كودك مرده بود ، دوازده ميليون كودك كمتر از پنج سال از گرسنگى جان سپردند و آنان كه زنده ماندند اكثرشان در اثر كمبود پروتئين حيوانى به اختلالات جبرانناپذيرى در قوهء بينائى ، ادراك و اختلال دستگاه عصبى دچار شدند . كمبودى كه بيش از 80 درصد كودكان جهان از آن رنج مىبرند .
500 ميليون آسيائى ، 140 ميليون افريقائى ، 90 ميليون امريكاى لاتينى و ساكنان جزاير كارائيب به آب مشروب سالم دسترسى ندارند . دو سوم بشريت بطور دائم در معرض انواع بيماريهائى هستند كه به وسيله آب ناپاك آلوده سرايت مىكند . . . در هند مانند پرو ، در اكثر روستاها از آب لجن حامل ويروس مىنوشند . قدرت حمله اين ويروسها به اندامهائى كه به دليل سوء تغذيه آسيبپذيرترند دوچندان مىشود . و از لحاظ مسكن نيز 400 ميليون نفوس انسانى در حلبىآبادها زندگى مىكنند . . « 2 » »
هامش
( 1 ) . ژئوپليتيك گرسنگى ص 245 و 277 .
( 2 ) . ژان ژاك - سروان سرايبر تكاپوى جهانى ترجمهء عبد الحسين نيكگهر ، ص 160 .