علماى اسلامى مانند « ذهبى » و « مناوى » و جز ايشان ، حديث مذكور را افتراء بر رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم شمردهاند . ابن جوزى گويد : « سمعت شيخنا عبد الوهّاب ابن الأنماطىّ الحافظ ، يحلف باللّه عزّ و جلّ أنّه ما قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم من هذا شيئا قطّ » . يعنى : از شيخ و استاد خود « حافظ عبد الوهّاب أنماطى » شنيدم كه به خداى بزرگ سوگند ياد مىكرد و مىگفت كه هيچگاه چنين سخنى را رسول خدا ( ص ) نگفته است . شيخ ناصر الدين بانى ، محدث شهير معاصر نيز اين حديث را در كتاب « سلسلة الأحاديث الضّعيفة و الموضوعة » آورده و آن را « دروغ » و « مجعول » شمرده است . اما كتاب « قابوسنامه » كه نويسنده ، آن را مأخذ نقل اين حديث قرار داده كتابيست كه امير قابوس بن وشمگير آن را پرداخته ! و آغاز كتاب را با نام خدا و نعت رسول ( ص ) همراه كرده است ولى در ميان كتاب به پسرش سفارش مىكند كه : « تابستانها به غلامان و زمستانها ميل به زنان كن ! » ( صفحهء 86 و 87 ) . البته در چنين سند معتبرى ! بايد به رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم نسبت دهند كه گفته باشد : « دفن دختران ، از كارهاى پسنديده است » ! ! . أما آنچه از رسول اكرم صلى الله عليه و آله و سلم در كتب معتبر شيعه و سنى دربارهء دختران رسيده از اين قبيل مىباشد كه : « قال رسول اللّه ( ص ) : خير أولادكم البنات » ( مكارم الاخلاق طبرى ، از كتب شيعه ، صفحهء 251 ) . يعنى : رسول خدا ( ص ) فرمود : « بهترين فرزندان شما دختراناند . » « قال رسول اللّه ( ص ) : من كانت له بنت فأدّبها فأحسن أدبها و علّمها فأحسن تعليمها و أسبغ عليها من نعم اللّه الّتى أسبغ عليه ، كانت له سترا أو حجابا من النّار » . ( تفسير قرطبى ، از كتب اهل سنت ، الجزء العاشر ، صفحهء 118 ) . يعنى : رسول خدا ( ص ) فرمود : « كسى كه دخترى داشته باشد و او را به نيكويى تربيت كند و به نيكويى آموزش دهد و از نعمتهاى كامل خدا كه به او بخشيده به دخترش كاملا عطا كند ، اين دختر پوشش و مانعى از دوزخ براى آن پدر خواهد بود » . تو خود حديث مفصل بخوان از اين مجمل ! .
ص 207 ، س 15 :
ديگر از فوائد نكاح اينكه « زن كار رفتن و پختن و شستن كفايت كند » .
هرچند بسيارى از زنان به كار منزل مىپردازند ( تا شوهران با فراغت بال كارهاى خارج از منزل را انجام داده تأمين معاش كنند ) ولى پرداختن به كارهايى چون : شستن لباس مرد و طبخ غذا و رفتن خانه در شرع اسلام بر زن واجب نيست .
ص 208 ، س 1 :
رضاى دختر حاجت نباشد . . . اگر خاموش باشد . . . حمل بر رضايت شود .
رضايت زن در ازدواج - چه بيوه باشد يا باكره - شرعا واجب است ، جز آنكه گاهى