تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ اجتماعى ايران ( فارسي ) — صفحة 24

مساهمون:

ص٢٤
صداى بلند و بىادبانه با آنها سخن نگوئيد ، بلكه با آنان با احترام سخن گوئيد . در آيه 25 همين سوره مىخوانيم :
« وَ آتِ ذَا الْقُرْبى حَقَّهُ وَ الْمِسْكِينَ وَ ابْنَ السَّبِيلِ وَ لا تُبَذِّرْ تَبْذِيراً » .
حقوق خويشاوندان خود را ادا كن و فقيران و رهگذران بينوا را به حق خودشان برسان و هرگز زياده‌روى مكن - در آيهء 28 مردم به ميانه‌روى و اعتدال دعوت شده‌اند :
« وَ لا تَجْعَلْ يَدَكَ مَغْلُولَةً إِلى عُنُقِكَ وَ لا تَبْسُطْها كُلَّ الْبَسْطِ فَتَقْعُدَ مَلُوماً مَحْسُوراً » .
نه هرگز دست خود را محكم بسته دار و نه بسيار باز و گشاده دار ، كه اگر هر كدام از اين دو كار را بكنى ، به نكوهش و حسرت خواهى نشست . در سورهء نحل آيهء 90 مىفرمايد :
« وَ أَوْفُوا بِعَهْدِ اللَّهِ إِذا عاهَدْتُمْ وَ لا تَنْقُضُوا الْأَيْمانَ بَعْدَ تَوْكِيدِها وَ قَدْ جَعَلْتُمُ اللَّهَ عَلَيْكُمْ كَفِيلًا . . . »
چون عهدى بستيد به آن عهد وفا كنيد و هرگز سوگند و پيمان را كه مؤكد و استوار كرديد مشكنيد » . و نيز در سورهء كهف آيهء 45 آمده است :
« الْمالُ وَ الْبَنُونَ زِينَةُ الْحَياةِ الدُّنْيا وَ الْباقِياتُ الصَّالِحاتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَواباً وَ خَيْرٌ أَمَلًا » .
مال و فرزندان زينت زندگى دنياست ولى اعمال صالح كه تا قيامت پايدار است نزد پروردگار بسى بهتر و نيكوفرجام‌تر است . در سورهء حجرات آيهء 11 مىخوانيم :
« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا كَثِيراً مِنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ وَ لا تَجَسَّسُوا . . . »
اى اهل ايمان از پندارهاى بىاساس در حق يكديگر دورى گزينيد كه بعضى بدگمانيها معصيت است و هرگز از حال درونى هم تجسس نكنيد . . . » و نيز در سورهء حديد آيهء 17 مىفرمايد :
« إِنَّ الْمُصَّدِّقِينَ وَ الْمُصَّدِّقاتِ وَ أَقْرَضُوا اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً يُضاعَفُ لَهُمْ ، وَ لَهُمْ أَجْرٌ كَرِيمٌ . »
مردان و زنانى كه در راه خدا بفقيران صدقه و احسان كنند و به خدا قرض نيكو دهند ، خدا احسان را چندين برابر سازد و با لطف و كرامت خود پاداش دهد . در قرآن كريم ( سورهء ماعون ) مؤمن و مسلمان واقعى كسى است كه در انديشهء زندگى و معاش هم‌نوعان خود باشد
« أَ رَأَيْتَ الَّذِي يُكَذِّبُ بِالدِّينِ ، فَذلِكَ الَّذِي يَدُعُّ الْيَتِيمَ وَ لا يَحُضُّ عَلى طَعامِ الْمِسْكِينِ فَوَيْلٌ لِلْمُصَلِّينَ ، الَّذِينَ هُمْ عَنْ صَلاتِهِمْ ساهُونَ ، الَّذِينَ هُمْ يُراؤُنَ ، وَ يَمْنَعُونَ الْماعُونَ » .
ميدانى چه كسى دين را دروغ مىداند ؟ آن كسى كه به فكر يتيم نيست و براى تهيه معاش بينوايان ، ديگران را تشويق و تحريك نمىكند . مرگ بر نمازگزارانى كه از حقيقت و جوهر نماز بىخبرند ، رياكار و خودنما هستند ضروريات زندگى را تنها در اختيار خويش مىگيرند ( و انفاق نمىكنند . ) همچنين در سورهء فصلت آمده است
« وَيْلٌ لِلْمُشْرِكِينَ الَّذِينَ لا يُؤْتُونَ الزَّكاةَ . »
مرگ بر مشركين ، آن كسانى كه زكات نمىدهند . بنا به مدلول اين آيه ، ندادن زكات با شرك برابر است ، مفاد و منطوق اين آيات به خوبى نشان مىدهد كه اسلام تا چه حد به قسط و عدل اجتماعى و حيات توأم با آسايش مادى مسلمانان توجه داشته است .