بر وى خشم گيرد چنان كه حضرت رسول يك ماه بر جملهء زنان خود خشم گرفت . « 1 » »
در كتاب اخبار الطوال ابو حنيفه دينورى ضمن شرح وقايع شهرياران باستانى از بيدادگريهاى « عمليق » چنين ياد مىكند : « . . . سركشى او به جائى رسيد كه فرمان داد عروسان را پيش از بردن به خانهء شوهر به حضور او آورند اين وضع ديرزمانى پائيد تا اينكه فردى از طايفه « جديس » با « عفيره » دختر سرور طايفه « جديس » ازدواج كرد چون آن دوشيزه را به حضور پادشاه بردند ، با او درآميخت و پس از آميزش او را رها كرد ، آن زن در حالى كه پيراهن را از روى عورت خود بركشيده بود و خون از وى فرومىريخت بسوى قوم خويش برفت و با بيانى هيجانانگيز و شاعرانه گفت :
آيا سزاوار است با دوشيزگان شما چنين رفتار شود
با آنكه تعداد مردان شما از مورچگان بيشتر است
اگر ما مرد و شما زن . . . مىشديد
هرگز به اين خوارى تن درنمىداديم
طايفهء جديس از اين حادثه و از اين سخنان شورانگيز به هيجان آمد و به قتل « عمليق » كمر بسته و او را به غيله بكشتند . « 2 » » .
آداب همخوابگى
يكى از نكات جالبى كه اسلام به آن توجه كرده طرز معاشرت و نزديكى مردان با زنان است : كار همبسترى بايد با ظرافت و نزاكت و عشق و علاقهء دو طرف آغاز و انجام يابد و تأكيد كردهاند كه « مرد نبايد بر زن افتد چون ستور » بلكه بر مرد است كه چون انزال كرد صبر كند تا زن را نيز انزال افتد . به نظر حضرت رسول اگر مردى قبل از بوسه و معاشقه و جلب علاقهء زن بر وى درافتد عاجز و ناتوان است . مرد سالم و كامل مردى است كه قبل از آغاز عمل جنسى ، زن را از راه بوس و كنار بر سر شور آورد ، آنگاه با وى درآميزد و كارى كند كه زن نيز از همخوابگى با او لذت برد و براى هر دو در يك زمان انزال روى دهد .
غزالى در پايان اين بحث بار ديگر به حقوق و وظايف زن و شوهر اشاره مىكند و مىنويسد : « . . . حق مردم عظيمتر است بر زن كه وى به حقيقت بندهء مرد است . و در خبر است كه « اگر سجود جز خداى را روا بودى زنان را سجود فرمودى براى مردان . »
حق مرد بر زن آنست كه : در خانه بنشيند و بىدستور وى بيرون نشود ، و به در و بام
هامش
( 1 ) . همان كتاب ، ص 248 .
( 2 ) . ابو حنيفه دينورى اخبار الطوال ترجمهء صادق نشأت بنياد فرهنگ ايران ص 5 .