منم كه بهر نثار تو طبع غوّاصم * برآرد از صدف سينه هر زمان ، مرجان
كمينه بندهء تو زردرو ز شرم گناه * عنايتى كه شود رنگ زعفران ، مرجان
به يك كرشمه نظر ، خاك تيره گلشن كن * ضمير صافى « ابن حسام » روشن كن
خوشه هاى طلائى ( فارسي ) — صفحة 496
مساهمون: محمد على مجاهدى
ص٤٩٦