و در روايت ديگر آن كه از او سؤال نمودند كه تو حضرت صاحب الأمر عليه السّلام را ديدهاى ؟
گفت : بلى ، و ديدن آخر من در بيت اللّه بود در حالتى كه مىگفت : اللهمّ انجز لى ما وعدتنى [ 1 ] و ديدم در مستجار آن حضرت را كه مىگفت : اللّهمّ انتقم بى أعدائي . [ 2 ]
[ سيّم جناب حسين بن روح ]
( سيّم ) : از وكلا و سفراى آن حضرت ، جناب حسين بن روح بود كه او در زمان سفارت محمّد بن عثمان از جانب او و به امر او متصدّى بعضى از امور او بود . و چند نفر از ثقات و مؤمنين معتمدين از براى محمّد بن عثمان بودند كه از آن جمله حسين بن روح بود بلكه در انظار مردم خصوصيّت سايرين به محمّد بن عثمان بيشتر بود تا خصوصيّت حسين بن روح به او و جماعتى گمان داشتند كه امر وكالت و سفارت بعد از محمّد بن عثمان منتقل خواهد شد به جعفر بن احمد به جهت كثرت خصوصيّت او به محمّد بن عثمان ، بلكه در اواخر عمر محمّد بن عثمان جميع طعام او از خانهء جعفر بن احمد بود .
علّامهء مجلسى رحمه اللّه در بحار از كتاب غيبت شيخ طوسى روايت كرده كه : در وقت احتضار محمّد بن عثمان بن سعيد ، جعفر بن احمد در بالاى سر او نشسته بود و حسين بن روح در پايين پاى او ، در آن حال به جعفر بن احمد رو كرد كه مأمور شدم كه ابو القاسم بن روح را وصى نمايم و امور را به او واگذارم ، چون جعفر بن احمد شنيد كه امر وصيّت بايد منتقل به حسين بن روح شود از جاى خود برخاست و دست حسين بن روح را گرفته در جانب سر او نشانيد و خود در جانب پايين پاى او نشست . [ 3 ]
و نيز در روايت معتبره چنين ذكر شده كه محمّد بن عثمان بن سعيد بزرگان شيعه
هامش
[ 1 ] كمال الدين ، ج 2 ، ص 440 ؛ معجم رجال الحديث ، ج 16 ، ص 275 ؛ من لا يحضره الفقيه ، ج 2 ، ص 520 .
[ 2 ] كمال الدين ، ج 2 ، ص 440 ؛ اثبات الهداة ، ج 3 ، ص 452 ؛ وسائل ، ج 9 ، ص 360 .
[ 3 ] بحار الأنوار ، ج 51 ، ص 354 ؛ كتاب الغيبة ، ص 226 .