تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منتهى الآمال في تواريخ النبي و الآل ( فارسي ) — صفحة 2142

مساهمون:

ص٢١٤٢
جانب حضرت حجّت عليه السّلام به سوى فرزند او محمّد بن عثمان بن سعيد عمروى بيرون آمد بدين لفظ : و الابن وقاه اللّه لم يزل ثقتنا فى حياة الأب رضى اللّه عنه و ارضاه و نضّر وجهه ، يجرى عندنا مجراه ، و يسدّ مسدّه ، و عن امرنا يأمر الابن و به يعمل ، تولاه اللّه . [ 1 ] يعنى : بعد از وفات عثمان بن سعيد خداوند فرزند او را نگاهدارى نمايد كه هميشه ثقه و معتمد ما بود در حيات پدر - رضى اللّه عنه و ارضاه و نضّر وجهه - كه پسر او مثل پدر او است در نزد ما و قائم مقام او است . هر چه بگويد از امر ما مىگويد و با امر ما عمل مىنمايد خداوند ياور و صاحب او باشد . و نيز روايت ديگر از كلينى نقل نموده‌اند كه توقيعى به خطّ شريف حضرت صاحب الأمر عليه السّلام بيرون آمد كه نوشته بود : محمّد بن عثمان خدا از او و پدرش خشنود گردد ، معتمد من است و مكتوب او مكتوب من است . [ 2 ] و دلايل بسيار و معجزات امام عليه السّلام از براى شيعيان در دست او جارى شده بود كه در زمان نيابت و سفارت مرجع همه شيعيان بود از جانب حضرت حجّة اللّه عليه السّلام . و از امّ كلثوم دختر او روايت كرده‌اند كه محمّد بن عثمان بن سعيد چند مجلّد كتاب در فقه تصنيف كرده بود كه تمام آن‌ها را از امام حسن عسكرى و صاحب الأمر عليهم السّلام و از پدر خود اخذ نموده بود كه آن كتب را در نزد وفات خود به حسين بن روح تسليم نمود . [ 3 ] شيخ صدوق - عليه الرّحمة - به سند خود از محمّد بن عثمان بن سعيد روايت كرده است اين حديث معروف را كه : قسم به خدا هرآينه حضرت حجّت عليه السّلام در هر سال موسم حجّ حاضر مىشود و خلايق را مىبيند و مىشناسد و ايشان نيز او را مىبينند ولى نمىشناسند .
هامش
[ 1 ] بحار الأنوار ، ج 51 ، ص 349 ؛ كتاب الغيبة ، ص 220 . [ 2 ] بحار الأنوار ، ج 51 ، ص 350 ؛ معادن الحكمة ، ج 2 ، ص 686 ؛ كمال الدين ، ج 2 ، ص 483 . [ 3 ] كتاب الغيبة ، ص 221 ؛ بحار الأنوار ، ج 51 ، ص 350 .