و از شيخ طوسى در كتاب غيبت و از شيخ صدوق در كتاب كمال الدّين روايت شده است كه چون شيخ ابو الحسن علىّ بن محمّد سمرى را وفات در رسيد توقيعى بيرون آورد و به مردم نشان داد كه نسخهء آن بدين مضمون بود :
بسم اللّه الرّحمن الرّحيم ، يا علىّ بن محمّد السّمرىّ ، اعظم اللّه اجر اخوانك فيك ، فانّك ميّت ما بينك و بين ستّة ايّام ، فاجمع امرك و لا توص الى احد فيقوم مقامك بعد وفاتك ، فقد وقعت الغيبة التّامّة ، [ 1 ] فلا ظهور الّا بعد اذن اللّه تعالى ذكره ، و ذلك بعد طول الامد و قسوة القلوب ، و امتلاء الارض جورا .
و سيأتى من شيعتى من يدّعى المشاهدة ، الا فمن ادّعى المشاهدة قبل خروج السّفيانى و الصّيحة فهو كذّاب مفتر ، و لا حول و لا قوّة الّا باللّه العلىّ العظيم .
حاصل فرمان آن بزرگوار در اين توقيع شريف آن كه : اى علىّ بن محمّد سمرى ! خداوند برادران دينى تو را در مصيبت تو اجر عظيم كرامت فرمايد بدرستى كه در اثناى اين شش يوم وفات خواهى نمود ، پس جمع نما امر خود را و در كار خود آماده باش و به احدى وصيّت نيابت ننما كه قائم مقام تو شود بعد از وفات تو ، بدرستى كه غيبت كبرى واقع گرديد ، و مرا ظهورى نخواهد بود مگر به اذن خداى تعالى و اين ظهور بعد از اين است كه زمان غيبت طول بكشد و دلها را قساوت فراگيرد تا پر شود زمين از جور و ستم ، و زود است كه مىآيند كسانى از شيعيان من كه دعوى مشاهدهء مرا مىنمايند ، آگاه باشيد كه هر كس پيش از خروج سفيانى و رسيدن صيحهء آسمانى دعوى مشاهده نمايد ، پس او كذّاب و افترازننده است .
راوى گويد كه : نسخهء شيخ ابو الحسن علىّ بن محمّد سمرى را نوشتم و از نزد او بيرون رفتم ، چون روز ششم در رسيد به نزد او رفتم ديدم كه در حالت احتضار است ، آنگاه به او گفته شد كه وصىّ تو بعد از تو كيست ؟
گفت : خدا را امرى است بايد او را به اتمام برساند ، اين را گفت ، وفات نمود
هامش
[ 1 ] در كمال الدين « الغيبة الثانية » است . نك كمال الدين ، ج 2 ، ص 516 ، ح 44 ؛ تاج المواليد ، ص 144 .