بنى العبّاس در نهايت مشقّت و مذلّت و خوارى زندگانى مىكنند .
فرمود : روزى خواهد بود كه شما مالك ايشان مىباشيد و ايشان در دست شما ذليل مىباشند . [ 1 ]
پس فرمود : پدرم از من عهد گرفته است كه ساكن نشوم از زمين مگر در جايى كه پنهانتر و دورترين جاها باشد تا آن كه بر كنار باشم از مكايد اهل ضلال و متمرّدان جهّال تا هنگامى كه حقّ تعالى رخصت فرمايد تا ظاهر شوم ، و با من گفت : اى فرزند ! حقّ تعالى اهل بلاد و طبقات عباد را خالى نمىگذارد از حجّتى و امامى كه مردم پيروى او نمايند و حجّت حقّ تعالى به او بر خلق تمام باشد . اى فرزند گرامى ، تو آنى كه خدا مهيّا كرده است تو را براى نشر حقّ و برانداختن باطل و اعداى دين و اطفاى نايرهء مضلّين .
پس ملازم جاهاى پنهان باش از زمين و دور باش از بلاد ظالمين و وحشت نخواهد بود تو را از تنهايى و بدان كه دلهاى اهل طاعت و اخلاص مايل خواهد بود به سوى تو مانند مرغان كه به سوى آشيان پرواز كنند و ايشان گروهى چندند كه به ظاهر در دست مخالفان ذليلند و نزد حقّ تعالى گرامى و عزيزند و اهل قناعتند و چنگ در دامان متابعت اهل بيت زدهاند و استنباط دين از آثار ايشان مىنمايند و مجاهده به حجّت با اعداى دين مىنمايند و خدا ايشان را مخصوص گردانيده است به آن كه صبر نمايند بر مذلّتها كه از مخالفان دين مىكشند تا آن كه در دار قرار به عزّت ابدى فايز گردند .
اى فرزند ، صبر كن بر مصادر و موارد امور خود تا آن كه حقّ تعالى اسباب دولت تو را ميسّر گرداند و علمهاى زرد و رايات سفيد در ما بين حطيم و زمزم بر سر تو به جولان در آيد و فوج فوج از اهل اخلاص و مصافات نزديك حجر الأسود به سوى تو بيايند و با تو بيعت كنند در حوالى حجر الأسود و ايشان جمعى باشند كه طينت ايشان پاك باشد از آلودگى نفاق ، و دلهاى ايشان پاكيزه باشد از نجاست شقاق ، و
هامش
[ 1 ] كمال الدين ، ج 2 ، ص 465 .