( فقير گويد ) : بيايد در فصل ششم كلامى در باب برخاستن از براى تعظيم اين اسم مبارك .
هفتم : م ح مّ د
؛ صلّى اللّه عليه و على آبائه و اهل بيته - اسم اصلى و نام اوّلى الهى آن حضرت است چنانچه در اخبار متواترهء خاصّه و عامّه است كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود كه : « مهدى هم نام من است » . [ 1 ]
و در خبر لوح مستفيض اسم آن حضرت به اين نحو ضبط شده ابو القاسم محمّد بن الحسن هو حجّة اللّه القائم . و لكن مخفى نماند كه به مقتضاى اخبار كثيرهء معتبره حرمت بردن اين اسم مبارك است در مجالس و محافل تا ظهور موفور السّرور آن حضرت ، و اين حكم از خصايص آن حضرت و مسلّم در نزد قدماى اماميّه از فقها و متكلّمين و محدّثين است حتّى آن كه ، از كلام شيخ اقدم حسن بن موسى نوبختى ظاهر مىشود [ 2 ] كه اين حكم از خصايص مذهب اماميّه است و از احدى از ايشان خلافى نقل نشده تا عهد خواجه نصير الدّين طوسى كه آن مرحوم قايل به جواز شدند و بعد از ايشان از كسى نقل خلاف نشده جز از صاحب كشف الغمّه ، و در عصر شيخ بهايى اين مسأله ، مسأله نظرى شد و در ميان فضلا ، محلّ تشاجر شد تا آن كه در آن رسائل منفرده تأليف شد [ 3 ] مانند شرعة التّسميهء [ 4 ] محقّق داماد و رسالهء تحريم التّسميهء شيخ سليمان ماحوزى و كشف التّعميهء [ 5 ] شيخنا الحرّ العاملى - رضوان اللّه عليهم - و غير ذلك و تفصيل كلام در نجم ثاقب است .
هشتم : مهدىّ
؛ صلوات اللّه عليه - كه اشهر اسماء و القاب آن حضرت است در نزد جميع فرق اسلاميّه .
هامش
[ 1 ] بحار الأنوار ، ج 51 ، ص 72 .
[ 2 ] در كتاب فرق و مقالات .
[ 3 ] نك : الذّريعة ، ج 11 و ج 18 و چهل مقاله از حضرت آقاى رضا استادى ، ص 239 .
[ 4 ] نك : چهل مقاله ، ص 238 به بعد .
[ 5 ] اين كتاب در پاسخ كتاب شرعة التسمية نگاشته شده است . نك : الذّريعة ، ج 18 .