حضرت ، و زمين كربلا را شخم و شيار كرد ، مسلمانان خيلى متألّم شدند از اين جهت و اهل بغداد بر ديوارها فحش و دشنام براى او نوشتند و شعرا او را هجو كردند از جمله در هجو او گفتند :
تاللّه ان كانت اميّة قد أتت * قتل ابن بنت نبيّها مظلوما
فلقد اتاه بنوا أبيه بمثلها * هذا لعمرك قبره مهدوما
اسفوا على أن لا يكونوا شاركوا * فى قتله فتتّبعوه رميما [ 1 ]
ابو الفرج اصفهانى روايت كرده است كه : متوكّل ، عمر بن فرج رخّجى را والى مكّه و مدينه كرده بود . عمر منع كرد مردم را از احسان به آل ابو طالب عليهم السّلام و سخت در عقب اين كار شد به حدّى كه مردم از ترس جان دست از رعايت علويّين برداشتند . و چندان كار بر اولاد امير المؤمنين عليه السّلام تنگ شد كه زنهاى علويّات تمام لباسهاى ايشان كهنه و پاره شده بود و يك لباس درست نداشتند كه نماز در آن بخوانند مگر يك پيراهن كنه براى ايشان باقى مانده بود كه هرگاه مىخواستند نماز بخوانند يك يك آن پيراهن را به نوبت مىپوشيدند و نماز مىخواندند . پس از فراغ از نماز از تن بيرون مىكردند و ديگرى مىپوشيد و خود برهنه به چرخريسى مىنشست . پيوسته به اين عسرت گذرانيدند تا متوكّل هلاك شد . [ 2 ]
و شرح خباثت و كفر متوكّل طويل و از رشتهء كلام خارج است . و از ملاحظه همين قدر معلوم مىشود كه چه اندازه سخت بر حضرت امام علىّ نقى عليه السّلام گذشته در ايّام او ، و اللّه المستعان .
ذكر شهادت حضرت امام علىّ نقى عليه السّلام
: بدان كه سال شهادت آن حضرت به اتّفاق در سنهء دويست و پنجاه و چهار [ 3 ]
هامش
[ 1 ] اخبار الدول ، ج 2 ، ص 113 و نك : مقاتل ، ص 225 .
[ 2 ] مقاتل الطالبيين ، ص 396 - 395 .
[ 3 ] نك : تاريخ بغداد ، ج 12 ، ص 56 و 57 و تواريخ النبى و الآل ، ص 74 .