تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تبصرة المتعلمين في أحكام الدين ( شرح تبصره علامه حلى ) ( فارسى ) — صفحة 206

مساهمون:

ص٢٠٦
تعد الاكولة و لا فحل الضراب و لو كانت ابله مراضاً اخذ منها الثالثة : من وجب عليه بنت مخاض و عنده بنت لبون دفعها و اخذ شاتين او عشرين درهماً و لو كان بالعكس دفع بنت مخاض و معها شاتين او
شرح
مجزى است ] . 2 - هرمه : [ حيوان پير و فرتوت را هم نبايد بابت زكات بگيرد بلكه بايد حيوان جوان باشد ] . 3 - والده : [ حيوانى كه تازه زايمان كرده و در ايام نفاس بسر مىبرد نمىتوان بابت زكات گرفت و وقت آن از اوّل وضع حمل تا پانزده روز ديگر است مگر اينكه همه گوسفندان مالك والده و بچه‌دار باشند ] . 4 - ذات العوار : [ حيوانى كه عيب دار است مثل كور - كر - لنگ و . . . ] . حيواناتى كه جزء نصاب محسوب نمىشوند و بايد مالك زائد بر آنها اموالش به حدّ نصاب برسد عبارتند از : 1 - اكولة [ حيوانى كه پروارى مىكنند براى خوردن نه براى فروش ] . 2 - فحل الضراب [ حيوان نرى كه براى جفت‌گيرى نگه مىدارند كه در گوسفند بدان قوچ و در بز به آن تكه گويند جزو نصاب نيست البته اگر به قدر حاجت داشته باشد نه بيشتر ] فرع : اگر همه حيوانات مالك مريض بودند گيرندهء زكات از همانها زكات مىگيرد و حق ندارد مالك را ملزم كند به تهيه حيوان سالم ] .

مسأله سوم :

بسيارى از فقها از جمله علامه فتوا داده‌اند به اينكه : در زكات شتر هرگاه مالك شتران آن سن معين شده را در ميان شتران خود نداشته باشد مىتواند از سن بالاتر بدهد و دو گوسفند يا بيست درهم كه قيمت دو گوسفند است از عامل زكات بگيرد في المثل 26 شتر دارد و بايد يك بنت مخاض بدهد ولى چنين شتر بچه‌اى ندارد بلكه بنت لبون دارد آن را مىدهد و دو گوسفند از عامل زكات مىگيرد و عكس مطلب هم جايز است يعنى اگر سن بالاتر بر او واجب شده ولى ندارد كه