تبصرة المتعلمين في أحكام الدين ( شرح تبصره علامه حلى ) ( فارسى ) — صفحة 209
و لا شيء فيما نقص عن مأتين و لا عن اربعين و لا السبائك و لا الحلى و ان قصد الفرار قبل الحول و بعده تجب . الفصل الثالث في زكات الغلات تجب الزكاة في اربعة اجناس منها و هي الحنطة و الشعير و التمر و الزبيب و لا تجب فيما عداها و انّما تجب فيها بشرطين النصاب و هو في كل واحد منها مسأله ديگر : حلّى هم زكات ندارد [ يعنى طلاها يا نقرههائى كه زنها بعنوان زيور آلات از آن استفاده مىكنند ] . مسأله سوّم : اگر قبل از حلول حول طلاها يا نقرههاى مالك از حدّ نصاب پائين بيفتد زكات واجب نيست چه قهرى باشد و چه عمدى به بيانى كه تفصيلًا در باب انعام گفته آمد و اگر بعد از حول باشد زكات ساقط نمىشود . . . فصل سوّم : ( غلّات اربعه : گندم - جو - كشمش - خرما ) . كلمه غلّات جمع غلّه است و غلّه در لغت عرب به معناى فرآوردههائى است كه انسان با كار و تلاش آنها را بدست آورده و به عبارت ديگر محصولاتى كه انسان با كشت و زرع تحصيل نموده حال در ميان غلّات تنها به چهار نوع از غلات زكات تعلق مىگيرد و آنها عبارتند از : 1 - گندم 2 - جو 3 - تمر « خرماى خشك » 4 - زبيب « كشمش » . و امّا در ساير نباتات الارض زكات واجب نيست البته در خصوص اين چهار نوع هم با حفظ دو شرط زكات واجب مىشود : 1 - نصاب : پس تا مادامىكه هر يك غلات اربعهء مالك به حدّ نصاب نرسيده متعلق زكات نيستند و امّا مقدار نصاب : به حسب تعبير روايات عبارتست از پنج وسق كه هر