اعاد و لو كان ظانا او ناسيا و كان بين المشرق و المغرب فلا اعادة و لو كان اليهما اعاده في الوقت و لو كان مستدبر القبلة اعاد مطلقا و لا يصلي على الراحلة اختياراً الّا نافلة ،
شرح
مسأله ديگر : اگر كسى با علم و عمد استقبال الى القبله را در حال نماز رعايت نكند نمازش باطل بوده و واجب است اعاده كردن چه در وقت و چه در خارج وقت و اگر كسى ظان به قبله بود و يا قبله را فراموش نموده و از روى ظن يا سهو روى به سمتى نماز خواند چنانچه بعد از نماز معلوم شود كه از قبله بسوى دست راست يا چپ به كمتر از 90 درجه منحرف بوده نمازش صحيح است و اعاده لازم نيست .
و اگر بعد از نماز معلوم شود كه درست به يكى از دو طرف به اندازهء 90 درجه انحراف داشته در اين صورت چنانچه هنوز وقت باقى است كشف خلاف شود اعاده لازم است و اگر بعد الوقت كشف خلاف شود همان عمل كافى است .
و اگر بعد از نماز معلوم شود كه كاملًا پشت به قبله بوده و 180 درجه انحراف داشته [ في المثل قبله در نقطه مشرق عالم است و او به نقطه مغرب نماز خوانده ] در اين صورت نماز باطل بوده و اعاده كردن واجب است مطلقا يعنى چه در وقت كشف خلاف شود و چه در خارج وقت .
مسأله ديگر : آيا انسان درحالىكه سوار بر شتر يا اسب است مىتواند نماز بخواند ؟ مىفرمايد : خواندن نافله در حالت سواره بودن بلا مانع است ولى خواندن فريضه در حال اختيار صحيح نيست امّا عند الضرورة [ مثل ترس از سرما - درنده قطاع الطريق و . . . ] مانعى ندارد .