تبصرة المتعلمين في أحكام الدين ( شرح تبصره علامه حلى ) ( فارسى ) — صفحة 102
الفصل الثالث في القبلة و هي الكعبة مع القدرة و جهتها مع البعد ، و المصلى في الكعبة يستقبل اى جدرانها شاء و على سطحها يبرز بين يديه فصل سوّم - قبله قال اللَّه تبارك و تعالى قَدْ نَرى تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِي السَّماءِ فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضاها فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ وَ حَيْثُ ما كُنْتُمْ فَوَلُّوا وُجُوهَكُمْ شَطْرَهُ [ بقره 144 ] . قبله در لغت عرب به معناى مقابل [ روبرو ] بودن است و در اصطلاح فقهاء عبارتست از ما يستقبل به يعنى آن نقطه معنى كه نمازگزار روى به آن سمت نماز مىگذارد حال در باب اينكه قبله براى نمازگزار كدام نقطه است ؟ سه نظريه وجود دارد : 1 - قبله براى تمامى انسانها خود كعبه است چه براى كسانى كه نزديكند و چه آنها كه در اقصى نقاط عالم زندگى مىكنند پس اگر بدان سمت نماز خواند صحيح و گرنه باطل خواهد بود . 2 - كعبه قبله است براى آنان كه در مسجد الحرام نماز بگذارند و مسجد الحرام قبله است براى كسانى كه در حرم هستند و حرم قبله است براى كسانى كه خارج از حرمند . 3 - قول جناب علّامه و اكثر فقهاء متأخر اينست كه : براى كسانى كه قدرت دارند بدون مشقت زياد روى به طرف عين كعبه بايستد خود كعبه قبله است [ همانند اشخاصى كه كعبه را مىبينند و يا نزديك كعبه هستند و به راحتى مىتوانند طورى بايستند كه اگر خط مستقيمى ترسيم شود آنها را به كعبه منتهى مىكند ]