الفجر محاذيا لمنكبه الايسر و الشفق عند الزوال على طرف الحاجب الايمن مما يلي الانف و الجدي خلف المنكب الايمن و مع فقد الامارات يصلي الى اربع جهات مع الاختيار و مع الضرورة الى اي جهة شاء و لو ترك الاستقبال عمداً
شرح
حال اهل عراق در وقت نماز صبح آنست كه سفيده فجر صادق را بر دوش چپ خود قرار دهند و اگر نماز مغرب مىخوانند شفق را [ باقيماندهء نور آفتاب يا شعاع سرخ رنگ آن ] بر دوش راست خويش قرار دهند و اگر نماز ظهر مىخوانند خورشيد را به هنگام زوال مقابل ابروى راست قرار دهند [ ابرو از طرف بينى نه به طرف گوشها ] و ستارهء جدى را پشت شانه راست قرار دهند .
[ علامه شعرانى مىفرمايد : ابروى راست خطا است و بايد ابروى چپ باشد بعد مىفرمايد : اگر نمازگزار هنگام تاريكى شب باشد و جدى پديدار بود آن را به پشت شانه راست قرار دهد جهت تنگتر به واقع نزديكتر خواهد بود و هر چه بتوان بايد جهت تنگتر را بدست آورد و به قبله واقعى نزديكتر شد ] .
[ نكته : هنگامى كه انسان رو به طرف شمال مىايستد و به صفحه آسمان مىنگرد در ناحيهء قطب شمال هفت ستارهء بسيار روشن مىبيند كه به كيفيت خاص قرار گرفته و در اصطلاح هيئت اسم آنها دبّ اكبر يعنى خرس بزرگتر است و ما در فارسى هفت برادران بزرگتر مىگوئيم سپس با فاصلهاى هفت ستارهء ديگر است ضعيفتر و كمفروغترند و به عكس هفت ستارهء قبلى قرار دارند و نامشان دب اصغر يا هفت برادران كوچكتر است و ستاره جدى يك ستارهء قطبى است كه در انتهاى آن قرار دارد و اين ستاره در هر 24 ساعت يك دور كامل در اطراف قطب شمال دور مىزدند ] .
مسئلة : اگر كسى فاقد امارات و نشانههاى مذكور بود وظيفه دارد به سوى هر يك از جهات اربع نماز بگذارد البته اين در حال اختيار است ولى در حال اضطرار هر جهتى را كه بخواهد انتخاب نموده و نماز گزارده و به سرعت به كار خود مىپردازد .