تبصرة المتعلمين في أحكام الدين ( شرح تبصره علامه حلى ) ( فارسى ) — صفحة 106
الفصل الرابع في اللباس : يجب ستر العورة امّا بالقطن او الكتان او ما تنبت الارض من انواع الحشيش او بالخز الخالص او بالصوف و الشعر و البر و الجلد مما يؤكل لحمه مع التذكية فصل چهارم - لباس مصلى يكى از مقدمات و شروط صحت نماز عبارتست از : پوشيدن عورت : بر نمازگزار [ مرد يا زن ] واجب است كه در حال نماز عورت خود را بپوشاند [ چه كسى او را ببيند يا خير ، و ذيلًا حدّ عورت در مرد و زن بيان خواهد شد ] و ساترى كه در حال نماز معتبر است شرائطى دارد : 1 - ساتر بايد از جامهاى باشد كه از پنبه يا از كتان و يا از روئيدنيهاى زمين [ انواع گياهان اعم از برگ درخت و غيره ] و يا از خز خالص باشد و يا از پشم و موى و پوست حيوانات حلال گوشت باشد [ خز عبارتست از حيوان دريائى كه روى چهار پا حركت مىكند و شبيه روباه است و تزكيهء آن مثل ماهى است كه او را صيد كرده و زنده از آب بگيرند و در خارج آب بميرد و از پوست يا كرك او براى ساتر استفاده مىشود ] . متفرع بر اين شرائط : در ساترى كه از پوست حيوانات حرام گوشت تهيه شده نماز خواندن جايز نيست چه اين حيوان تزكيه شده باشد يا خير [ توضيح اينكه : حيوانات حرام گوشت دو دستهاند : الف : برخى قابل تزكيه هستند يعنى به واسطه ذبح شرعى [ سر بريدن يا صيد از آب با شروطى كه در جاى خود خواهد آمد ] پاك مىگردند و اگر كسى دست تر به آنها بزند نجس نمىشود البته خوردن گوشت آنها حرام است « اين دليل آنست كه حكم وضعى و تكليفى با هم متلازم نيستند كه هركجا طهارت بود حليت هم باشد » آن حيواناتى كه قابل تزكيه هستند عبارتند از : مثل شير - گرگ - سنجاب - خز و . . . ب : و بعضى ديگر قابل تزكيه نيستند . و لو ذبح شرعى هم صورت پذيرد نظير سگ و خوكى كه در خشكى زندگى مىكنند ] .