از روى اسب خم شد ، على به او امان نداد تا دوباره بر اسب قرار گيرد و در يك چشم به هم زدن ضربهء خود را بر شانهء جناح فرود آورد و پيش از آنكه جناح بخواهد حالت عادى خود را بر روى اسب حفظ كند ، به دو نيمه شد . اين عملى بود كه جناح و يارانش هيچگاه بدان فكر نكرده بودند .
على ( ع ) بر همراهان جناح تاخت . وى با گامهاى قوى و استوار همچون شير ژيان حركت مىكرد و مىخواند :
راه كسى را كه جهادكنندهء در راه خداست بازگذاريد / من سوگند خوردم جز خداوند يكتا را عبادت نكنم .
كسانى كه همراه جناح به تعقيب على آمده بودند از پيش او مىگريختند و مىگفتند : اى پسر ابو طالب ! به ما آسيبى نرسان . على گفت : من به سوى برادر و پسر عمويم رسول خدا مىروم . پس هركس مىخواهد پارهپارهاش كنم و خونش را بريزم جلو بيايد . ( در اينجا نگرانى زنان از ميان رفت و دانستند تا وقتى كه در ركاب على هستند از هر خطرى در امانند . )
قبلا نيز اين موقعيت على را در جنگ با هشت سوار جنگى قريش با موقعيت پيامبر در رويارويى با يك سوار جنگى مقايسه كرديم .
پس از آنكه على از عهدهء جناح و همراهان او برآمد به ايمن و ابو واقد ملحق شد و به آنان گفت : شتران خود را حركت دهيد و سپس پيروز و سربلند به حركت خود ادامه داد تا به ضجنان رسيد و يك روز در آنجا به سر برد . تا آنكه گروهى از مؤمنان مستضعف كه همراه آنان ام ايمن كنيز رسول خدا نيز بود ، به ايشان ملحق شدند . در آن شب نيز او و فواطم در آنجا ماندند و پاسى از شب را نماز گزاردند و قسمتى ديگر از شب ايستاده و نشسته و بر پهلو خفته به ذكر خداوند پرداختند . تا آنكه سپيده دميد و على با آنان نماز صبح را اقامه كرد . پس از آن درحالىكه او و همراهان وى يك لحظه از ياد خدا غافل نبودند ، به طرف مدينه حركت كردند . پيش از آنكه آنان به مدينه برسند آياتى در شأن ايشان نازل شد كه خداوند در آنها فرموده بود :
الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِياماً وَ قُعُوداً وَ عَلى جُنُوبِهِمْ وَ يَتَفَكَّرُونَ
. . .
فَاسْتَجابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ أَنِّي لا أُضِيعُ عَمَلَ عامِلٍ مِنْكُمْ مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى بَعْضُكُمْ مِنْ بَعْضٍ فَالَّذِينَ هاجَرُوا وَ أُخْرِجُوا مِنْ دِيارِهِمْ وَ أُوذُوا فِي سَبِيلِي وَ قاتَلُوا وَ قُتِلُوا لَأُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ وَ لَأُدْخِلَنَّهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ ثَواباً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ اللَّهُ عِنْدَهُ ، حُسْنُ الثَّوابِ »
« 42 »
و پيامبر اين آيه را تلاوت فرمود :
« وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ وَ اللَّهُ
هامش
( 42 ) . آيات 191 - 195 سورهء آل عمران . - م .