رَؤُفٌ بِالْعِبادِ »
« 43 »
در سيرهء ابن هشام گفته است : على ، پس از هجرت پيامبر ، سه شب و سه روز در مكه به سر برد تا آنكه امانتهايى را كه مردم نزد رسول خدا سپرده بودند به آنان برگرداند . آنگاه در قبا به پيامبر پيوست و در آنجا يك يا دو شب اقامت كرد .
در سيرهء حلبيه به نقل از الامتاع آمده است : وقتى على از مكه خارج شد شبها حركت مىكرد و روزها از حركت بازمىايستاد و پاهايش مجروح شده بود . پيامبر وى را در آغوش گرفت و با ديدن پاهاى مجروح على به گريه افتاد و در دو دستش از آب دهانش ريخت و به على گفت : آن را به پاهايش بمالد . پس از آن على هرگز از درد پاهايش شكايت نكرد .
در اسد الغابه از ابو رافع ، در تتمهء خبر سابق ، بيان شده است كه گفت : پيامبر به على دستور داد تا در مدينه به وى ملحق شود . على نيز پس از آنكه خانوادهء پيامبر را به سوى او مىبرد از مدينه خارج شد . وى شبها به مسير خود ادامه مىداد و روزها در كمين مىنشست .
تا آنكه به مدينه رسيد . چون خبر ورود على را به پيامبر دادند گفت : على را به اينجا بخوانيد .
گفتند : اى رسول خدا ! او نمىتواند راه برود . پس پيامبر پيش او رفت . وقتى او را ديد به آغوشش گرفت و از ورمى كه بر پاى على بود دلش به رحم آمد و گريست . از پاهاى على خون مىچكيد . پيامبر آب دهانش را در دو دستش ريخت و با آن بر دو پاى على ماليد و براى سلامت و بهبود على دعا كرد . پس از آن على تا زمان شهادتش هرگز از درد پا نناليد .
هامش
( 43 ) . آيهء 207 سورهء بقره . - م .