را . بگيريد هركه را خواهيد اگر واگذاريد در كنار من عقيل را كه من در دوستى با او از شما پوزش خواهم . به احمد ( محمد ) على را داديم و جعفر را به حمزه و طالب را به عباس داديم .
پس بايد بدانند على ( ع ) همواره همراه رسول خدا بود و پيامبر در پيش از نبوت هرسال چند گاهى در غار حرا از مردم كناره مىگرفت . ابن ابى الحديد در شرح نهج البلاغه گويد : در كتب - صحاح وارد شده است كه پيامبر هر سال يك ماه در غار حرا مسكن مىگزيد تا سالى آمد كه خداوند او را با رسالت تكريم كرد . پس از آن پيامبر ماه رمضان را در حرا به سر مىبرد و خانوادهء او يعنى خديجه و على بن ابيطالب و خادم ايشان نيز در معيت آن حضرت بودند .
على پيوسته با رسول خدا بود تا آنكه خداوند وى را به پيامبرى برانگيخت . و على نخستين كسى بود كه به پيامبر ايمان آورد و از او پيروى كرد و دعوت او را تصديق كرد .
ابن حجر در كتاب الاصابه مىنويسد : على در دامن پيامبر تربيت يافت و هرگز از او جدا نشد و در تمام جنگها به جز جنگ تبوك پيامبر را همراهى كرد . در اسد الغابه نيز گفته شده است : از جمله نعمتهايى كه خداوند به على داد آن بود كه وى در دامن رسول خدا ، پيش از اسلام ، پرورش يافت . وى مىگويد : على به مدينه مهاجرت كرد و در جنگهاى بدر و احد و خندق و بيعت رضوان ( صلح حديبيه ) و تمام جنگهاى ديگر بهجز جنگ تبوك همسفر رسول خدا بود و براى على در تمام اين سفرها آزمايشى بزرگ و اثرى نيكو بود . و وجود هيچكس مانند على در اين ميدانها تأثير به سزا نداشت . پيش از اين در ذكر فضايل على آنچه سزاوار بود گفته شده است كه مىتوانيد بدان مراجعه فرماييد .
واقعهاى كه در موقع نزول آيهء « وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ »
روى داد .
اين واقعه به طور گسترده در جلد اول ، در سيرهء پيامبر و نيز در همين جلد در هنگام ذكر فضايل و مناقب على ذكر شد . ما در آنجا احاديثى را كه در اينباره وارد شده بود ، نقل كرديم و به بازگويى برخى از آنها در اين مقام مىپردازيم . اگرچه ممكن است در نقل برخى از روايات تكرار صورت گيرد اما چون مىخواهيم اخبار و رواياتى را كه دربارهء آن حضرت آمده است به صورت گامبهگام و برحسب سنوسال وى تعقيب كنيم ، مجبور به مطرح كردن بعضى از روايات هستيم . در اين مورد تنها به روايتى كه مفيد در ارشاد نقل كرده است و نيز آن را پيش از اين در ذكر مناقب و فضايل على آورديم بسنده مىكنيم .
مفيد در حديث الدار كه راويان بر صحت آن اجماع كردهاند گويد : پيامبر چهل تن يكى بيشتر يا كمتر از فرزندان عبد المطلب را در خانهء ابو طالب جمع كرد و به على فرمان داد تا براى آنان ران گوسفندى را با يك مدّ گندم بپزد و براى آنان سه كيلو شير مهيا كند . حال آنكه