رساله ء رضاع
بسم الله الرحمن الرحيم
الحمد لله ربّ العالمين والصلاة والسلام على نبيّنا محمّد وآله الطاهرين .
امّا بعد : اين مختصر رساله اى است در احكام رضاع و آن چه به واسطه ء آن حرام مىشود ، به جهت آگاهانيدن مكلَّفين به احكام آن ، مرقوم خامه ء شكسته ء بنده ء احقر أحمد بن محمّد مهدى بن ابي ذر گرديد ، وعلى الله التوكَّل و به الاعتماد . و اين رساله مشتمل است بر يك مقدّمه و سه فصل ، وخاتمه .
مقدّمه : بدان كه اتّفاقى علماى اسلام است كه به واسطه ء شير خوردن طفلى كه آن را رضاع گويند ، محرميّت و حرمت ميان آن طفل و اولاد او ، وميان زنى كه شير داده وخويشان آن ، و شوهر آن زن حاصل مىشود ، و ليكن مجرّد شير دادن به هر نوع كه بوده باشد كافى نيست در حصول محرميّت و حرمت ، بلكه شرائطى چند دارد ، و بعد از آن كه رضاع با جميع شرائط به عمل آمد آن را رضاع شرعى ، و آن طفل كه شير خورده مرتضع گويند ، وزنى كه شير داده آن را مرضعه نامند ، و آن مردى كه شير به واسطه ء مجامعت او حاصل شده كه شوهر آن زن يا آقاى آن كنيز باشد آن را صاحب شير گويند .
فصل اوّل : در شرايط حصول حرمت به واسطه ء شير دادن ، بدان كه چنانچه ذكر شد به هر نوع شير دادنى و به هر شيرى محرميّت و حرمت حاصل نمىشود و نشر حرمت نمىكند ، بلكه نشر حرمت به واسطه ء رضاع مشروط به نُه شرط است .
رسائل ومسائل ( فارسي ) — صفحة 377
مساهمون: ملا أحمد النراقي
ص٣٧٧