رساله در باره ء اين كه در چه صورت مىتوان عالمى را تكفير كرد
بسم الله الرحمن الرحيم
الحمد لله رب العالمين والعاقبة للمتّقين والصلوة والسّلام على نبيّنا محمّد وآله الطَّاهرين .
و بعد : چنين گويد بنده ء خاكسار احمد بن محمد مهدى النراقى كه : در اين اوقات بسيار سؤال مىشود از احوال بعضى از علماى ماضين از شيعه يا سنّى از كفر وعدم كفر ايشان به سبب بعضى از مذاهب در بعضى از مسائل كه نسبت به ايشان داده مىشود ، و يا از كتب ايشان مستفاد مىشود ، وبسيار مىشود كه مبادرت به تكفير ايشان مىشود به مجرّد انتساب امرى به ايشان بدون تحقيق ثبوت وعدم ثبوت آن ، و تحقيق اجتماع شرايط تكفير وعدم تكفير .
پس حقير بعد از تأمّل آن چه به خاطر فاتر رسيده در بيان اين كه چه نوع از اين اشخاص كافرند ، و چه وقت مىتوان تكفير نمود به رشته ء تحرير مىكشد .
لهذا قلمى مىشود كه كفّار بر چند قسمند ، اهل كتاب و غير اهل كتاب ، ومراد از اهل كتاب يهود و نصارى ومجوسند ، ومراد از غير اهل كتاب غير اين سه طايفه اند از كفار ، و غير اهل كتاب بر دو قسمند ، يا از اهل قبله نيستند ، مانند بت پرست وستاره پرست و امثال ايشان ، يا از اهل قبله هستند ، ومراد از اهل قبله كسى است كه منتسب به دين اسلام باشد .
رسائل ومسائل ( فارسي ) — صفحة 335
مساهمون: ملا أحمد النراقي
ص٣٣٥