رسائل ومسائل ( فارسي ) — صفحة 252

ودليل قول دوّم آن چه محمّد بن حزم ذكر كرده قول خداى تعالى است كه مىفرمايد : * ( فَأَصْحابُ الْمَيْمَنَةِ ما أَصْحابُ الْمَيْمَنَةِ وأَصْحابُ الْمَشْئَمَةِ ما أَصْحابُ الْمَشْئَمَةِ والسَّابِقُونَ السَّابِقُونَ أُولئِكَ الْمُقَرَّبُونَ فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ ) * . ( 1 ) گفته كه ، معلوم است مراد از اين در حال حيات دنيويّه نيست بالاجماع ، و همچنين مراد روز قيامت كبرى نيست به دو جهت : يكى اين كه در اوّل سوره از قيامت كبرى خبر داده وفرموده : * ( إِذا وَقَعَتِ الْواقِعَةُ ) * ( 2 ) و بعد از آن فرموده : * ( وكُنْتُمْ أَزْواجاً ثَلاثَةً ) * ( 3 ) يعنى بوديد سه طايفه ، پس بايد اين سه طايفه بودن قبل از قيامت كبرى باشد . وجهت دوّم اين كه اصحاب ميمنه وميسره در عالم برزخ است ، هم چنان كه حديث معراج بر آن دلالت مىكند كه حضرت پيغمبر فرمود : در آسمان اوّل حضرت آدم ابو البشر را ديدم نشسته گاهى نگاه به طرف يمين خود مىكند وشاد وخرّم مىگردد ، وگاه نظر به طرف يسار خود مىافكند وغمناك مىشود ، سبب آن را از روح الامين استفسار كردم گفت : در طرف راست او ارواح مؤمنين واخيارند كه در تنعّم وبهجتاند و در طرف يسار او ارواح مشركين وفجّارند كه در عذاب ونقمتاند . دليل قول سوّم بعضى از ظواهر اخبارى است كه در كتب اهل سنّت ذكر شده . دليل قول چهارم نيز از اخبار كتب ايشان است ، بلى حديثى به اين مضمون نيز در كتاب كامل الزياره مذكور است ، و آن حديثى است كه مؤلَّف كتاب به سند متّصل از عبد الله بن بكير روايت كرده كه او گفت : حج نمودم با حضرت امام همام امام جعفر صادق ( عليه السّلام ) پس به او عرض كردم كه : يا ابن رسول الله ( صلَّى الله عليه وآله ) هر گاه شكافته شود قبر حضرت امام حسين ( عليه السّلام ) آيا چيزى در قبر مقدّس او يافت مىشود يا نه ؟ فرمود : اى عبد الله چه سؤال عظيمى كردى ، به درستى كه حسين بن على ( عليه السّلام ) با پدر و مادر وبرادرش در منزل رسول خدا ( صلَّى الله عليه وآله وسلَّم ) روزى داده مىشوند وسرور وبهجت مىكنند و به درستى كه آن منزل