رسائل ومسائل ( فارسي ) — صفحة 249

بودن در آسمان اين است كه مراد در جوف قبّه ء آسمانها باشد ، نه ما فوق تمام آسمانها كه شامل بهشت خلد وعدن نيز باشد . ودالّ بر اين است آن چه استدلال بر آن نموده در خصوص بعضى از انبياء كه در شب معراج حضرت رسول ( صلَّى الله عليه وآله ) در هر آسمان پيغمبرى را ملاقات نموده شيخ مفيد از علماى شيعه در احوال پيغبمر ( صلَّى الله عليه وآله ) وائمّه ( عليهم السّلام ) بعد از موت ، فرموده است : وأمّا احوالهم بعد الوفاة ، فإنّهم ينقلون من تحت التراب ، فيسكنون بأجسامهم وارواحهم جنّة الله تعالى ، فيكونون فيها أحياء ويتنعّمون إلى يوم الممات ، يستبشرون به من يلحق بهم من صالحي أممهم وشيعتهم ، ويلقونه بالكرامات ، وينتظرون من يرد عليهم إلى أن قال : وهذا مذهب فقهاء الإماميّة كافّة وحملة الاثار منهم ، ولست أعرف فيه لمتكلَّميهم من قبل مقالًا . ( 1 ) يعنى : وأمّا احوال پيغمبر وائمّه بعد از مردن آن است كه ايشان از زير خاك نقل مىشوند و با اجسام مقدّسه وارواح مطهّره ساكن مىگردند در بهشت خداى تعالى ، و در آنجا زنده مىباشند وتنعّم مىكنند تا روز مردن دوّم كه وقت نفخ صور اوّل باشد ، وشاد مىشوند به هر كه به ايشان ملحق مىشود از نيكان امّت وشيعيان ايشان ، وايشان را به كرامتها ملاقات مىكنند ، و انتظار مىكشند ورود ديگران را . بعد از آن گفته است : اين مذهب تمام فقهاى شيعه ء اثنى عشريه است ومحدّثين ايشان ، ونمىشناسم از براى متكلَّمين ايشان در اين خصوص پيش از اين قولى . وبهشت خداى تعالى اگر چه احتمال بهشت خلد وبهشت دنيا هر دو را دارد ، امّا ظاهر از اين كه فرموده : تا روز مردن دوّم ، آن است كه بهشت دنيا باشد ، چه بعد از دخول در آن جنّت وسكناى در آن مرگ نمىباشد ، هم چنان كه صريح آيه ء مباركه ء : * ( لا يَذُوقُونَ فِيهَا الْمَوْتَ إِلَّا الْمَوْتَةَ الأُولى ) * است . ونيز مشهور ميان علماء وصريح اخبار بسيار و ظاهر آيات متعدّده آن است كه ارواح مؤمنين وشيعيان پيش از قيامت داخل بهشت خلد نمىشوند ، پس اين كه گفته است : شاد مىشوند به هر كه ملحق مىشود به ايشان از نيكان وشيعيان و انتظار ديگران را مىكشند ، صريح در اين است كه مراد بهشت دنيا است .