ديه دارد ؟ وحال آن كه سيد حسين نام در آن خانه سكنى نداشته ، و از خانه ء سيد حسين تا خانه ء محمّد على مسافت عظيم دارد ، و آن خانه مسكن محمّد على مزبور بوده ، و رفتن مقتول هم به خانه به عزم زنا با همشيره ء محمّد على كه زوجه ء كسى ديگر است بوده ، و بر فرض اثبات ، قتل نسبت به سيد حسين يا محمد على ، يا هر دو با هم آن چنان كسى كه مذكور شد جايز است يا نه ؟
ج : هر گاه شخصى را مقتول در خانه ء شخصى كه در آن خانه باشد بيابند در اين صورت حكم به ثبوت مىشود ، خصوص هر گاه بعضى قرائن خارجى با آن ضمّ شود ، مثل صورت مسأله كه استفتاء شده كه اهل خانه نسبت قصد زنا به مقتول مىدهند ، خلاصه اين كه در اين مسأله در خصوص محمّد نام لوث در حقّ صاحب خانه و كسانى كه در آن وقت در آنجا بوده اند متحقّق مىشود ، واولياء مقتول نسبت قتل را به هر يك از ايشان بدهند بايد پنجاه قسم بر طبق دعواى خود ياد كنند ، و در آن وقت قتل ثابت مىشود و حكم به قصاص يا ديه مىشود ، وشارب الخمر ولاهى ولاعب بودن محمّد نام باعث جواز قتل او از براى صاحبان خانه نمىشود ، و خون مسلمانى به محض اين ادّعاها هدر نمىشود ، مگر اين كه ثابت شود كه به قصد زنا رفته و بدون قتل ممنوع نمىشده وچاره اى به جز قتل نبوده ، در اين صورت خون او هدر خواهد بود ، يا ثابت شود كه زنا كرده و در آن حال شوهر مزنىّ بها او را كشته ، كه در اين صورت نيز هدر خواهد بود ، و بدون ثبوت يكى از اين دو مرحله خون او ضايع نمىشود . والله العالم .
( 757 )
س 19 : هر گاه كسى بشنود كه ديگرى جناب رسالت مآب يا حضرت امير المؤمنين يا يكى ديگر از ائمّه ء معصومين را دشنام دهد ، آيا حكم آن چه چيز است ؟ و فرق ميان مسلمان و كافر وزن و مرد هست يا نه ؟
ج : هر گاه كسى خواه كافر باشد يا مسلمان ، زن يا مرد كه حضرت رسول ( ص ) يا يكى از ائمّه ء معصومين را ناسزا گويد ودشنام دهد خون او
رسائل ومسائل ( فارسي ) — صفحة 397
مساهمون: ملا أحمد النراقي
ص٣٩٧