رسائل ومسائل ( فارسي ) — صفحة 393

موى ابرو وارد شده كه در همه ء آن دويست و پنجاه دينار است ، و در بعض آن به حساب آن است ، وگويا قائل به فصل ميانه ء ابرو وريش در اين حكم نباشد ، و ليكن در خبر مذكور تصريح به نسبت مساحت محلّ نشده ، و احتمال اراده ء نسبت به مجموع مو نيز دارد ، و حكم صريح به احد طرفين اشكال دارد ، بلكه ظاهر از خبر نسبت به تمام مو است نه محلّ ، و احتياط نمودن در اين صورت به نوعى مصالحه اولى و بهتر است . ( 750 ) س 12 : هر گاه شخصى مدّعى قتل عمد بر ديگرى باشد ولوث در اصل قتل محقّق شود دون وصف آن ، آيا قسامه در مجرّد قتل است ، و بايد وصف به مرافعه ء ثانيه طىّ شود ، يا قسامه كفايت ثبوت دعواى عمد را نيز مىكند ، و هر گاه كفايت نكند آيا هر گاه لوث در وصف هم محقّق شود به قسامه ثابت مىشود يا نه ؟ و بر فرض ثبوت آيا پنجاه قسم از براى قتل ووصف هر دو كفايت مىكند ، يا هر يك پنجاه قسم على حده مىخواهد ؟ ( 1 ) ( 751 ) س 13 : هر گاه زيد شراب خورده و در حالت مستى عمرو را زخم زند و به آن زخم هلاك شود حكم آن چه نحو است ؟ ج : در مسأله خلاف است ، ومحقّق در شرايع ابتداء تردّد نموده و بعد ترجيح قصاص را داده ، وشهيد ثانى در مسالك اين قول را نسبت به اكثر داده ، و همچنين در مفاتيح ، وعلَّامه در ارشاد وتحرير اختيار سقوط قصاص وثبوت ديت را در مال قاتل نموده ، و در مسالك نيز اين قول را أظهر شمرده ، و بعضى از متأخّرين آن را نسبت به جماعتى از اصحاب داده ، و در قواعد اقرب سقوط قصاص را ذكر كرده ، و بعد فرموده : وفيه اشكال ، و ظاهر مفاتيح و شرح آن تردّد است .