( 633 )
س 7 : هر گاه شخصى در حينى كه عازم سفر مكَّه زادها الله شرفاً بوده وصيّتى به زيد مثلًا كرده است به ثلث ما يملك خود ، ومصارف ثلث را هم مشخّص كرده از صوم وصلاة وغيرها ، و در اين سفر اجل وى فرا رسيده ، و در مرض موت نيز وصيّتى كرده و سه مرد و سه نفر زن از آن استماع نموده اند كه عمرو را وصيّتى نمود كه سى سال صوم وصلاة از براى من بگير ، و يك مرد و دو زن از ايشان بدين طريق ادا نموده اند كه آن شخص موصى گفت : من در ولايت وصيّتى كرده ام ، شما متوجّه شويد كه صوم وصلاة سى ساله از براى من بگيريد ، و از آن زنها يكى گفت كه : من شنيدم كه گفت : من در ولايت وصيّت كرده ام شما همه متوجّه شويد سى سال صوم وصلاة از براى من بگيريد ، آيا در اين صورت چه چيز از اين الفاظ وعبارات كه هو به هو عرض شد بر مىآيد ، كه وصيّت ثانى ناسخ وصيّت اوّل است كه همين صوم وصلاة است ووصىّ اوّل دخيل نيست ، يا از ثلث اگر وفا به سى سال و باقى مصارف از ردّ مظالم و خمس وغيرها كند بايد همه به عمل آيد ؟ و چون طفلى هم دارد وشخص امينى كه قيّم او باشد ضرور است اذنى لطف بفرماييد كه يكى را قيّم كنم . و اگر ثلث وفا نكند اوّل سى سال صوم وصلاة بايد به عمل آيد ، يا باقى بر مصارف تقسيم خواهد شد ؟
ج : عبارت شهادت دو مرد را بيان نكرده اند كه چيست تا مقتضاى آن معلوم شود ، امّا عبارت شهادت يك مرد و سه زن اگر عادل نباشند هيچ اثرى بر آنها مترتّب نمىشود ، و همچنين اگر عادل باشند ، امّا اگر عادل نباشند سبب آن معلوم است ، وامّا اگر عادل باشند به سبب اين كه اين عبارت سه احتمال دارد : يكى آن كه : علاوه بر وصيّتى كه در ولايت كرده ام سى سال صوم وصلاة به جهت من بگيريد . دوّم اين كه : از جمله وصيّتى كه در ولايت كرده ام سى سال صوم وصلاة بايد باشد ، و آن را تو كه عمروى متوجّه شو به تنهايى يا با زيد بگير ، سوّم آن كه : وصيّتى كرده ام در ولايت از آن گذشتم تو اين عمل را به جا بياور .
رسائل ومسائل ( فارسي ) — صفحة 191
مساهمون: ملا أحمد النراقي
ص١٩١