مطلَّق طلاق را جارى كند ، آيا شرعاً طلاق مزبور صحيح است يا نه ؟
ج : شرط صحّت طلاق آن است كه در طهر غير مواقعه باشد ، و با وجود مواقعه در آن طهر طلاق صحيح نيست ، وعدم علم وكيل زوج به آن موجب صحّت طلاق نمىشود .
( 578 )
س 4 : چه مىفرمايند در اين مسأله كه شخصى زوجه ء عقدى دائمى خود را راضى نموده كه طلاق شرعى بدهد ، و در ثانى در همان يوم همان زن را متعه نمايد ، و آن زن هم به اين قسم راضى ، آيا بايد عدّه منظور داشت ، يا احتياج نيست ؟
ج : بلى مىتواند همان روز آن زن را به عقد تمتّع در آورد ، واحتياج به عدّه داشتن نيست ، وعدّه از براى ديگران است ، وفرقى نيست كه طلاق بائن باشد يا رجعى ، و بعضى چنين مىدانند كه در طلاق رجعى همين عقد جديد تمتّع رجوع خواهد بود ، وحقّ آن است كه چنين نيست ، بلكه عقد تمتّع صحيح خواهد بود .
( 579 )
س 5 : صلح حقّ رجوع طلاق به حقّ نفقه ء زوجه صلح ما أحلّ حراماً وحرّم حلالًا هست يا نيست ؟
ج : وجهى از براى صحّت مصالحه ء حقّ الرجوع بر نخورده ام ، علاوه بر اين كه صحّت صلح به ازاى نفقه ء ايّام عدّه محلّ اشكال وتأمّل است .
( 580 )
س 6 : زيد زوجه ء مرضعه مسترابه دارد ، ومدّت پنجاه روز قبل از امروز جماع نموده ، به اعتبار منازعه قرار بر طلاق مىشود ، زوج مىگويد : من مدّت پنجاه روز قبل از اين مباشرت نموده ام ، و اگر مىتوان طلاق گفت طلاق بگو والَّا فلا ، زوجه منكر وقاع مىشود ، ملَّاى مطلَّق مىگويد : در اين مقام كلام شوهر مسموع نيست و كلام زوجه مسموع است ، لهذا طلاق واقع مىشود ، آيا والحالة هذه مسأله چنين است كه مطلَّق گفته است ، يا طلاق بى صورت است
رسائل ومسائل ( فارسي ) — صفحة 129
مساهمون: ملا أحمد النراقي
ص١٢٩