تفسير :
ما جِئْتُمْ بِهِ
؛ « ما » موصوله ، و « سحر » خبر مبتداست : آنچه كه شما آورديد سحر است نه معجزات ( من ) كه شما آنها را سحر مىناميد . بعضى « ءالسّحر » به طريق استفهام خواندهاند و بنا بر اين « ما » استفهاميه است ، يعنى : چه چيز آوردهايد ، آيا آن ، سحر است ؟
إِنَّ اللَّهَ سَيُبْطِلُهُ
؛ خدا به زودى بطلان آن را آشكار مىسازد .
لا يُصْلِحُ عَمَلَ الْمُفْسِدِينَ
؛ عمل آنها را ثابت نمىگذارد و مستدام نمىدارد بلكه آن را منهدم و ويران مىسازد .
وَ يُحِقُّ اللَّهُ الْحَقَّ
؛ خدا حق را ثابت و مستدام مىدارد .
بِكَلِماتِهِ
؛ با قضايا و وعدههاى پيروزى آن .
فَما آمَنَ لِمُوسى
؛ در اول امر ، كسى به موسى ايمان نياورد ،
إِلَّا ذُرِّيَّةٌ مِنْ قَوْمِهِ
؛ بجز طايفهاى از فرزندان بنى اسرائيل . تقدير عبارت چنين است : الا اولاد من اولاد قومه : مگر فرزندانى از فرزندان قومش ، زيرا موسى عليه السّلام پدران و مادران را دعوت كرد و آنها از ترس فرعون پاسخ او را ندادند .
بعضى گفتهاند آنها بنى اسرائيل بودند كه تعدادشان به ششصد هزار نفر مىرسيد .
وقتى كه يعقوب با آنها داخل مصر شد هفتاد و دو نفر بيش نبودند ، و علّت اين كه اين جمعيت بسيار را با لفظ تصغير « ذريّه » آورده ، بدان سبب است كه آنها نسبت به قوم فرعون ، كم بودند .
بعضى گفتهاند : ضمير در « قومه » براى فرعون است و منظور از « ذرّية » مؤمن آل فرعون ، و آسيه ، همسر فرعون ، و خزينهدار ، و زن خزينه دار ، و آرايشگر زن او مىباشند ، و ضمير در « ملأهم » به فرعون برمىگردد و به معناى حزب آل فرعون است ، چنان كه مىگوييد : ربيعه ، و مضر ، ( كه منظور ، حزب ربيعه و مضر است ) .
ممكن است مرجع ضمير را « ذرّيّة » بگيريم يعنى : به خاطر ترس از فرعون و