خود را نجات دهد . فداه : آن را فدا كرد و پذيرفته شد .
وَ أَسَرُّوا النَّدامَةَ لَمَّا رَأَوُا الْعَذابَ
؛ هنگامى كه عذاب الهى را مىبينند پشيمانى خود را كتمان مىكنند چون مبهوت و از خود بى خود مىشوند ، زيرا در مقابل مشكلاتى قرار گرفتهاند كه قبلا آن را به حساب نمىآوردند : صحنهء هولناكى كه تاب و توانشان را ربوده است چنان كه نه ، قدرت گريه كردن را دارند و نه ، فرصت فرياد زدن و جز پنهان ساختن پشيمانى در دلهاى خود چارهاى ندارند .
بعضى گفتهاند معناى آيه اين است : در روز قيامت ، سردمداران ستمگر ، پشيمانى خود را از زير دستان و پيروان خود مىپوشانند ، زيرا شرم دارند از اين كه مورد سرزنش و توبيخ آنان واقع شوند ، و بعضى گفتهاند : يعنى پشيمانى را خالص مىنمايند زيرا « سرّ شىء » به معناى خالص آن است ، و نيز گفتهاند : اظهار ندامت و پشيمانى مىكنند .
وَ قُضِيَ بَيْنَهُمْ
؛ ميان ستمكاران و ستمكشان به عدالت داورى مىشود . بعد از اين ، خداوند ، بيان مىدارد كه تمام هستى از آن خود اوست ، و هم او پاداش مىدهد و كيفر مىنمايد ، و آنچه وعده مىدهد حقّ است و او مىتواند زنده كند و بميراند ، و غير او ، چنين توانايى ندارد ، و بازگشت همه به سوى حساب و جزاى اوست ، اينها را بيان فرمود تا همه اين امر را بدانند و ترس و اميدشان از او ، و ، به او باشد .
[ سوره يونس ( 10 ) : آيات 57 تا 60 ]
يا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جاءَتْكُمْ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَ شِفاءٌ لِما فِي الصُّدُورِ وَ هُدىً وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ ( 57 ) قُلْ بِفَضْلِ اللَّهِ وَ بِرَحْمَتِهِ فَبِذلِكَ فَلْيَفْرَحُوا هُوَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ ( 58 ) قُلْ أَ رَأَيْتُمْ ما أَنْزَلَ اللَّهُ لَكُمْ مِنْ رِزْقٍ فَجَعَلْتُمْ مِنْهُ حَراماً وَ حَلالاً قُلْ آللَّهُ أَذِنَ لَكُمْ أَمْ عَلَى اللَّهِ تَفْتَرُونَ ( 59 ) وَ ما ظَنُّ الَّذِينَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ يَوْمَ الْقِيامَةِ إِنَّ اللَّهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَشْكُرُونَ ( 60 )