تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير جوامع الجامع (فارسى) — صفحة 465

مساهمون:

ص٤٦٥
يحد وحده بوده است « نفورا » اين كلمه مصدر به معناى اعراض كردن ، و يا جمع نافر مثل « شهود » جمع « شاهد » است ، يعنى كافران و مشركان دوست دارند كه تو ، همراه نام خداى يكتا خدايان آنها را هم ذكر كنى و چون چنين نمىكنى از اطراف تو دور مىشوند .
نَحْنُ أَعْلَمُ بِما يَسْتَمِعُونَ بِهِ إِذْ يَسْتَمِعُونَ إِلَيْكَ
؛ ما بهتر مىدانيم كه مشركان آن گاه كه سخنان تو را استماع مىكنند به منظور باطل ساختن و مسخره كردن قرآن به سخنان تو گوش مىدهند . « به » در محل حال است يعنى مىشنوند در حالى كه مسخره مىكنند . «
إِذْ يَسْتَمِعُونَ
» منصوب به « اعلم » مىباشد يعنى وقتى كه سخنان تو را استماع مىكنند مىدانيم كه منظورشان چيست . «
وَ إِذْ هُمْ نَجْوى
» و آن گاه كه با يكديگر راز مىگويند ما بهتر از آن آگاهيم .
إِذْ يَقُولُ الظَّالِمُونَ إِنْ تَتَّبِعُونَ إِلَّا رَجُلًا مَسْحُوراً
؛ اذ يقول بدل از « إذ هم » مىباشد يعنى : هنگامى كه ستمكاران به مؤمنان مىگويند : شما پيروى نمىكنيد ، مگر مردى را كه سحر شده و گرفتار جنون است و در خردش اختلال به وجود آمده است . اين را مىگفتند تا مردم را از دور و برش فرار دهند .
انْظُرْ كَيْفَ ضَرَبُوا لَكَ الْأَمْثالَ
؛ ببين چگونه براى تو مثلها زدند و تو را به ساحر و ديوانه تشبيه كردند و در نتيجهء اين حرفها به گمراهى دچار شدند ، مثل كسى كه در كار خود حيران و سرگردان بماند و نداند كه به كدام طرف رو آورد . « رفاتا » خاك و غبار : و گفتند : هنگامى كه جز استخوانى از ما باقى نماند و گوشتهاى بدنمان خاك و غبار و پراكنده شود آيا به صورت آفرينش جديد زنده و برانگيخته مىشويم ؟

[ سوره الإسراء ( 17 ) : آيات 50 تا 55 ]

قُلْ كُونُوا حِجارَةً أَوْ حَدِيداً ( 50 ) أَوْ خَلْقاً مِمَّا يَكْبُرُ فِي صُدُورِكُمْ فَسَيَقُولُونَ مَنْ يُعِيدُنا قُلِ الَّذِي فَطَرَكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ فَسَيُنْغِضُونَ إِلَيْكَ رُؤُسَهُمْ وَ يَقُولُونَ مَتى هُوَ قُلْ عَسى أَنْ يَكُونَ قَرِيباً ( 51 ) يَوْمَ يَدْعُوكُمْ فَتَسْتَجِيبُونَ بِحَمْدِهِ وَ تَظُنُّونَ إِنْ لَبِثْتُمْ إِلاَّ قَلِيلاً ( 52 ) وَ قُلْ لِعِبادِي يَقُولُوا الَّتِي هِيَ أَحْسَنُ إِنَّ الشَّيْطانَ يَنْزَغُ بَيْنَهُمْ إِنَّ الشَّيْطانَ كانَ لِلْإِنْسانِ عَدُوًّا مُبِيناً ( 53 ) رَبُّكُمْ أَعْلَمُ بِكُمْ إِنْ يَشَأْ يَرْحَمْكُمْ أَوْ إِنْ يَشَأْ يُعَذِّبْكُمْ وَ ما أَرْسَلْناكَ عَلَيْهِمْ وَكِيلاً ( 54 ) وَ رَبُّكَ أَعْلَمُ بِمَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ لَقَدْ فَضَّلْنا بَعْضَ النَّبِيِّينَ عَلى بَعْضٍ وَ آتَيْنا داوُدَ زَبُوراً ( 55 )
تفسير جوامع الجامع (فارسى) — صفحة 465 | الشيخ الطبرسي / شادمهرى