تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير جوامع الجامع (فارسى) — صفحة 464

مساهمون:

ص٤٦٤

ترجمه :

هنگامى كه قرآن مىخوانى ، ميان تو و آنها كه به آخرت ايمان ندارند پرده‌اى ناپيدا قرار مىدهيم . ( 45 ) و بر دلهايشان پوششهايى افكنيم ، تا آن را نفهمند ، و در گوشهايشان سنگينى قرار مىدهيم ، و آن گاه كه پروردگارت را در قرآن به يكتايى ياد كنى رو گردان شده بگريزند . ( 46 ) ما داناتريم كه آنها به چه منظورى به سخنان تو گوش مىدهند ، و هنگامى كه با هم نجوا مىكنند ، وقتى كه ستمگران مىگويند : شما جز ، از انسانى كه سحر شده است پيروى نمىكنيد . ( 47 ) بنگر كه چگونه براى تو مثلها زدند ، و از همين رو گمراه شدند و راهى نتوانستند يافت . ( 48 ) و گفتند آيا موقعى كه ما استخوانهاى پوسيده و پراكنده‌اى شديم دگر بار آفرينش تازه‌اى خواهيم داشت ؟ ( 49 )

تفسير :

حِجاباً مَسْتُوراً
؛ حجاب مستور يا پردهء پنهان ( از باب تأكيد است ) مثل « سيل مفعم » سيل پر آب كه لبريز مىشود و بعضى گفته‌اند يعنى پرده‌اى كه به قدرت حق تعالى از چشمها پوشيده است و ديده نمىشود خداوند آن را از ديدهء دشمنانش و مشركان مىپوشاند ، چنان كه از جلو حضرت رسول عبور مىكردند ولى او را نمىديدند . « وحده » اين كلمه مصدرى است كه جاى حال را گرفته است ، مثل « رجع عوده على بدئه » « 1 » و گفته مىشود : وحد يحد و وحدة ؛ و اين عبارت در اصل :
هامش
( 1 ) - برگشت در حالى كه برگشتنش به همان راه اولش بود .