مىكند ، انسان پيوسته موجودى شتاب زده است . ( 11 )
ما شب و روز را دو آيت قرار داديم ، سپس نشانهء شب را محو كرده و علامت روز را روشنى بخش ساختيم ، تا از فضل پروردگارتان طلب روزى كنيد ، و شمارهء سالها و حساب را بدانيد و ما همه چيز را مفصّل بيان داشتيم . ( 12 )
تفسير :
إِنَّ هذَا الْقُرْآنَ يَهْدِي
؛ اين قرآن ، به سوى ، كيش و آيين يا راه و روش و يا حالتى كه استوارترين و راستترين آنها است هدايت مىكند .
وَ أَنَّ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ
؛ اين جمله عطف بر عبارت :
أَنَّ لَهُمْ أَجْراً كَبِيراً
مىباشد به اين معنا ، كه خداوند دو بشارت به اهل ايمان داده است : يكى مژدهء ثواب و پاداش ، و دوم عقاب و كيفر دشمنانشان .
وَ يَدْعُ الْإِنْسانُ
؛ آدمى هنگام خشم و عصبانيت از پروردگارش براى خود و خانوادهاش بدى و شرّ را درخواست مىكند چنان كه ( در وقت ديگر ) دعاى خير مىنمايد .
وَ كانَ الْإِنْسانُ عَجُولًا
؛ انسان شتاب زده است ؛ هميشه هر چه به دلش خطور مىكند و به فكرش مىرسد ، بدون تأمّل و انديشيدن ، بسرعت مورد قضاوت قرار مىدهد و آن را درخواست مىكند .
وَ جَعَلْنَا اللَّيْلَ وَ النَّهارَ آيَتَيْنِ
؛ روز و شب را به علّت فوايدى كه دارند دو نشانهء ( توحيد ) قرار داديم و چون هر يك از شب و روز به خودى خود ، نشانه و آيت مىباشند ، پس اضافهء آيه به ليل و نهار در « آية الليل و آية النهار » اضافهء بيانيّه است ، مانند اضافهء عدد به معدودش و معناى آية اللّيل و آية النّهار همان شب و روز است .
بعضى گفتهاند مراد از آيتين دو نور دهندهء شب و روز يعنى خورشيد و ماه مىباشند ، و در اين صورت معناى «
فَمَحَوْنا آيَةَ اللَّيْلِ وَ جَعَلْنا آيَةَ النَّهارِ
» چنين است :