مردم آن جا را با گرسنگى عذاب كرد آن چنان كه از گوشتهاى خشكيده و طعامى كه از خون و پشم شتر و جانورهاى بدن حيوانات بدست مىآوردند مىخوردند ، و از پيامبر و يارانش مىترسيدند و از فقر و گرسنگى به كاروانهايشان شبيخون مىزدند ، و زمانى به اين وضع دچار شدند كه حضرت عليه السّلام آنان نفرين كرد و گفت : خدايا قبيلهء مضر را به تنگدستى مبتلا ساز و سالهايى مثل سالهاى زمان يوسف براى آنان قرار ده . « 1 » «
وَ هُمْ ظالِمُونَ
» در محل حال است .
در آخر اهل ايمان را مورد خطاب قرار داده و فرموده است « فكلوا » از غنيمتهايى كه خدا به شما عطا كرده و برايتان حلال ساخته بخوريد و استفاده كنيد ، بقيّهء آيات مورد نظر را در سورهء بقره تفسير كردهايم .
[ سوره النحل ( 16 ) : آيات 116 تا 119 ]
وَ لا تَقُولُوا لِما تَصِفُ أَلْسِنَتُكُمُ الْكَذِبَ هذا حَلالٌ وَ هذا حَرامٌ لِتَفْتَرُوا عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ إِنَّ الَّذِينَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ لا يُفْلِحُونَ ( 116 ) مَتاعٌ قَلِيلٌ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ ( 117 ) وَ عَلَى الَّذِينَ هادُوا حَرَّمْنا ما قَصَصْنا عَلَيْكَ مِنْ قَبْلُ وَ ما ظَلَمْناهُمْ وَ لكِنْ كانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ( 118 ) ثُمَّ إِنَّ رَبَّكَ لِلَّذِينَ عَمِلُوا السُّوءَ بِجَهالَةٍ ثُمَّ تابُوا مِنْ بَعْدِ ذلِكَ وَ أَصْلَحُوا إِنَّ رَبَّكَ مِنْ بَعْدِها لَغَفُورٌ رَحِيمٌ ( 119 )
ترجمه :
به خاطر دروغى كه زبانهايتان توصيف مىكند ، نگوييد : اين حلال است و اين حرام ، تا بر خدا افترا ببنديد ، آرى آنان كه به خدا دروغ مىبندند رستگار نخواهند شد . ( 116 )
بهرهاى ناچيز است و
هامش
( 1 ) -
الهم اشدد وطأتك على مضر و اجعل عليهم سنين كسنى يوسف عليه السّلام .