تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير جوامع الجامع (فارسى) — صفحة 411

مساهمون:

ص٤١١

ترجمه :

و هنگامى كه مشركان ، معبودهايى را كه شريك خدا قرار داده بودند ، مىبينند ، گويند : پروردگارا اينهايند ، شريكانى كه ما بجاى تو آنها را خوانديم ، در اين هنگام شريكان گويند : شما دروغگوييد . ( 86 ) و در آن روز همگى در پيشگاه خداوند سر تسليم فرود مىآورند ، و تمام آنچه را كه دروغ مىبستند ، گم و نابود مىشود . ( 87 ) كسانى كه كفر ورزيدند ، و مانع راه خدا شدند ، بر عذابهايشان خواهيم افزود ، به سبب فسادهايى كه انجام مىدادند . ( 88 ) و روزى كه در ميان هر امتى گواهى بر ضدّ آنان از خودشان برانگيزيم و تو را نيز بر آنها گواه سازيم . و ما قرآن را بر تو نازل كرديم كه در آن بيان هر چيز و هدايت و رحمت و بشارت براى مسلمانان است . ( 89 ) خداوند ، به عدل و احسان و بخشش به نزديكان امر مىكند ، و از فحشا و منكرات ، و ستمكارى نهى مىكند ، و شما را اندرز مىدهد ، شايد متذكر شويد . ( 90 )

تفسير :

هؤُلاءِ شُرَكاؤُنَا
؛ ( در قيامت بت پرستان مىگويند ) اينها معبودهاى ما هستند كه آنها را شريك ( تو ) مىدانستيم .
فَأَلْقَوْا إِلَيْهِمُ الْقَوْلَ
؛ خداوند همان معبودهايشان را به سخن در مىآورد و آنها خطاب به مشركان مىگويند : «
إِنَّكُمْ لَكاذِبُونَ
» : شما دروغگوييد ، در اين كه ما شما را به عبادت خودمان امر كرده‌ايم ، يا در اين كه ما را خدا مىدانيد « و القوا السلم » پس از آن همه گردنكشى و استكبار كه در دنيا داشتند و از فرمان خداوند سرپيچى مىكردند ( در قيامت ) اظهار پذيرش و تسليم مىكنند .