تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير جوامع الجامع (فارسى) — صفحة 370

مساهمون:

ص٣٧٠

ترجمه :

و او كسى است كه دريا را ، مسخّر ساخت ، تا شما از آن ، گوشت تازه بخوريد ، و زيورى كه خود را بدان مىپوشيد از آن ، استخراج نماييد ، و كشتى را مىبينى كه دريا را مىشكافد ، تا شما از فضل خداوند بهره گيريد به اميد اين كه سپاسگزار باشيد ؛ ( 14 ) و در زمين كوه‌هايى استوار قرار داد تا شما را تكان ندهد و رودها جارى كرد و راهها كشيد ، تا هدايت شويد ، ( 15 ) و علامتها قرار داد ، و آنان به وسيلهء ستارگان راهنمايى مىشوند ( 16 ) و آيا آن كه مىآفريند مانند كسى است كه نمىآفريند ، آيا متذكّر نمىشويد ؟ ( 17 ) اگر نعمتهاى خداى را بشماريد نتوانيد احصا كنيد ، به طور مسلّم خداوند بسيار آمرزنده و رحيم است . ( 18 )

تفسير :

سَخَّرَ الْبَحْرَ
؛ دريا را براى شما رام كرد ، و راه دريا پيمايى و استخراج منابعى را كه در آن است برايتان سهل و آسان ساخت .
لَحْماً طَرِيًّا
؛ گوشت تازه ، مقصود ، ماهى است و چون زود فاسد مىشود و بايد براى جلوگيرى از فساد زود خورده شود ، از آن به گوشت تازه تعبير شده است . «
حِلْيَةً تَلْبَسُونَها
» مراد لؤلؤ و مرجان است يعنى از آنها زينت مىگيريد و زنانتان آن را مىپوشند .