تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير جوامع الجامع (فارسى) — صفحة 340

مساهمون:

ص٣٤٠
كه در آيهء قبل براى خودش ثابت كرده و فرموده بود : « هيچ چيز نيست مگر اين كه خزينه‌هايش نزد ماست » يعنى ، تنها ما خزانه‌دار آب هستيم و قدرت داريم كه آن را در آسمان به وجود آوريم و از آنجا به زمين بياوريم ، اما شما قدرت آن را ندريد .
وَ نَحْنُ الْوارِثُونَ
؛ ما بعد از نابودى تمام آفريده‌ها ، باقى هستيم . كلمهء « وارث » استفاده از وارث ميّت است كه پس از مرگ وى باقى مىماند ، در دعايى از پيامبر نقل شده است : اللهم متعنا بابصارنا و اسماعنا و اجعله الوارث منا ؛ « خدايا ما را از چشم و گوشمان بهره‌مند گردان و آنها را برايمان باقى بدار » .
وَ لَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَقْدِمِينَ مِنْكُمْ وَ لَقَدْ . . .
؛ ما آگاهيم از حال آنان كه در روزگاران پيش متولد شده و زندگى كرده و سپس مرده‌اند و همچنين كسانى را كه بعدها به وجود مىآيند ، يا كسانى كه از پشت پدران بيرون آمده و كسانى كه هنوز بيرون نيامده‌اند ، يا كسانى كه در اسلام تقدّم دارند و آنان كه تقدّم نداشته‌اند ، و يا آنان كه در صف نماز جماعت مقدّمند و آنان كه متأخّرند .
هُوَ يَحْشُرُهُمْ
؛ او به تنهايى قادر است كه آنان را محشور سازد و با كثرت و افزونى افراد ، تعداد آنها را مىداند .
إِنَّهُ حَكِيمٌ عَلِيمٌ
؛ حكمت او آشكار و دانشش گسترده و بر هر چيز احاطهء علمى و آگاهى كامل دارد .

[ سوره الحجر ( 15 ) : آيات 26 تا 40 ]

وَ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ مِنْ صَلْصالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ ( 26 ) وَ الْجَانَّ خَلَقْناهُ مِنْ قَبْلُ مِنْ نارِ السَّمُومِ ( 27 ) وَ إِذْ قالَ رَبُّكَ لِلْمَلائِكَةِ إِنِّي خالِقٌ بَشَراً مِنْ صَلْصالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ ( 28 ) فَإِذا سَوَّيْتُهُ وَ نَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي فَقَعُوا لَهُ ساجِدِينَ ( 29 ) فَسَجَدَ الْمَلائِكَةُ كُلُّهُمْ أَجْمَعُونَ ( 30 ) إِلاَّ إِبْلِيسَ أَبى أَنْ يَكُونَ مَعَ السَّاجِدِينَ ( 31 ) قالَ يا إِبْلِيسُ ما لَكَ أَلاَّ تَكُونَ مَعَ السَّاجِدِينَ ( 32 ) قالَ لَمْ أَكُنْ لِأَسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهُ مِنْ صَلْصالٍ مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ ( 33 ) قالَ فَاخْرُجْ مِنْها فَإِنَّكَ رَجِيمٌ ( 34 ) وَ إِنَّ عَلَيْكَ اللَّعْنَةَ إِلى يَوْمِ الدِّينِ ( 35 ) قالَ رَبِّ فَأَنْظِرْنِي إِلى يَوْمِ يُبْعَثُونَ ( 36 ) قالَ فَإِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِينَ ( 37 ) إِلى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ ( 38 ) قالَ رَبِّ بِما أَغْوَيْتَنِي لَأُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِي الْأَرْضِ وَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ ( 39 ) إِلاَّ عِبادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ ( 40 )