ترجمه :
ما قرآن را نازل كرديم ، و ما خود آن را پاسداريم . ( 9 )
ما ، پيش از تو پيامبرانى در ميان امّتهاى نخستين فرستاديم . ( 10 )
و هيچ پيامبرى به سراغ آنها نمىآمد مگر اين كه او را استهزاء مىكردند . ( 11 )
اين چنين ، قرآن را در دلهاى مجرمان وارد مىسازيم . ( 12 )
در حالى كه به آن ايمان نمىآورند ، و روش اقوام پيشين نيز چنين بود . ( 13 )
و اگر درى از آسمان بر آنان مىگشاديم كه در آن بالا روند ( 14 )
مىگفتند ما را چشمبندى كردهاند ، بلكه ما سحر و افسون شدهايم . ( 15 )
ما ، در آسمان ، برجها قرار داديم و آن را براى بينندگان زينت داديم . ( 16 )
و نيز آن را از شرّ هر شيطان مطرودى حفظ كرديم . ( 17 )
مگر آن كه استراق سمع كرد كه شهابى آشكار او را دنبال كرد . ( 18 )
تفسير :
إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ
؛ اين آيات دربارهء رد انكار كافران است كه پيامبر را به باد استهزا گرفته و با تمسخر مىگفتند : « اى كسى كه ذكر بر تو نازل شده ، تو مجنون و ديوانهاى ( آيهء 6 ) و به اين دليل خداوند با تأكيد و قاطعيت بيان داشته است كه خودش قرآن را فرستاده و هم خود ، آن را از هر گونه زيادى و نقصان و تغيير و تحريف محافظت مىفرمايد . بر خلاف كتابهاى گذشته كه خداوند نگهدارى آنها را تعهّد نفرموده است بلكه دانشمندانشان در صدد حفظ آن بودند امّا ، حفظ