سورهء رعد
در شمارهء آيات اين سوره اختلاف است : به عقيدهء بصريان چهل و پنج و به نظر كوفيان چهل و سه آيه است ، زيرا غير كوفيان هر يك از دو عبارت «
لَفِي خَلْقٍ جَدِيدٍ
» و «
الظُّلُماتُ وَ النُّورُ
» را پايان آيهاى دانستهاند .
[ فضيلت قرائت اين سوره ] :
ابى « 1 » از رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله نقل كرده است : هر كس سورهء رعد را بخواند به عدد هر ابرى كه در گذشته پديدار شده و تا قيامت ظاهر خواهد شد ، ده حسنه به او عطا مىشود و در روز قيامت از وفا كنندگان به عهد الهى به حساب مىآيد . « 2 » از امام صادق عليه السّلام روايت شده است كه هر كس اين سوره را زياد بخواند ، هرگز
هامش
( 1 ) - اين مرد از انصار است و كنيهاش ابو منذر ، از نويسندگان دوران جاهليت است و در زمان پيامبر ، جزء كتّاب وحى بوده ، او داراى قامتى كوتاه و شكمى بزرگ و سر و ريشى سفيد بود و هرگز محاسنش را به خضاب رنگ نمىكرد و در تاريخ فوتش اختلاف است ، بعضى گفتهاند در خلافت عمر ، سال بيست و دو ، و برخى گفتهاند در خلافت عثمان سال سىام فوت شده است ، از تصحيح استاد گرجى به نقل از المعارف ، ص 261 ط دار الكتب .
( 2 ) -
من قرأ سورة الرّعد اعطى من الأجر ، عشر حسنات بعدد كل سحاب مضى و كلّ سحاب يكون الى يوم القيامة و كان يوم القيامة من الموفين بعهد اللَّه .