وَ لا تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا
؛ به كسانى كه اهل ستمگرى و بيدادگرى هستند ، ميل و رغبتى نداشته باشيد . نهى در اين آيه كسانى را كه با ستمكاران در ستمگرى شركت دارند ، يا از عمل آنها اظهار رضايت كنند ، يا با آنها همراهى كنند ، يا با آنها رفاقت داشته باشند و يا با آنها با تعارف و چرب زبانى رفتار كنند ، همگى را در برمىگيرد .
حسن بصيرى مىگويد : خداوند در اين آيه ، حقيقت دين دارى را ميان دو « لا » قرار داده : «
لا تَطْغَوْا
» و «
لا تَرْكَنُوا
» . در حديث است كه :
من دعا لظالم بالبقاء فقد احبّ ان يعصى اللَّه فى ارضه
؛ « كسى كه براى باقى ماندن شخص ستمگرى دعا كند ، دوست مىدارد كه در روى زمين معصيت خداوند واقع شود . »
وَ ما لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِياءَ
؛ اين جمله حال از
فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ
مىباشد : شما را آتش فرا مىگيرد در حالى كه به اين وضع دچار هستيد ، يعنى غير او يار و ياورى نداريد كه بتواند شما را از عذابش رهايى بخشد ، و او هم شما را يارى نمىكند .
[ سوره هود ( 11 ) : آيات 114 تا 116 ]
وَ أَقِمِ الصَّلاةَ طَرَفَيِ النَّهارِ وَ زُلَفاً مِنَ اللَّيْلِ إِنَّ الْحَسَناتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئاتِ ذلِكَ ذِكْرى لِلذَّاكِرِينَ ( 114 ) وَ اصْبِرْ فَإِنَّ اللَّهَ لا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ ( 115 ) فَلَوْ لا كانَ مِنَ الْقُرُونِ مِنْ قَبْلِكُمْ أُولُوا بَقِيَّةٍ يَنْهَوْنَ عَنِ الْفَسادِ فِي الْأَرْضِ إِلاَّ قَلِيلاً مِمَّنْ أَنْجَيْنا مِنْهُمْ وَ اتَّبَعَ الَّذِينَ ظَلَمُوا ما أُتْرِفُوا فِيهِ وَ كانُوا مُجْرِمِينَ ( 116 )
ترجمه :
و نماز را در دو طرف روز و پاسى از شب بپاى دارد كه كارهاى نيك بديها را از بين مىبرد ، اين ، ياد آورى است براى اندرزگيران . ( 114 )
شكيبا باش كه خداوند پاداش نيكوكاران را ضايع