كتابند - گرچه آنان نيز از كافرانند - و براى اين كه لفظ كفّار بر خصوص مشركان اطلاق شود ميان آنان و استهزاكنندگان از اهل كتاب فاصله شده است .
وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ
؛ و براستى اگر به خدا ايمان آوردهايد از دوستى با كفّار بپرهيزيد .
اتَّخَذُوها
؛ ضمير آن به « صلوة » يا « مناداة » ( أذان ) برمىگردد ؛ هر گاه مؤذّن اذان مىگفت كفّار و منافقان نداى روحپرور آن را به استهزا مىگرفتند و با يكديگر مىخنديدند .
ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لا يَعْقِلُونَ
؛ اين به خاطر آن است كه آنها جمعيّت نادانى هستند ، زيرا آنچه را به عنوان تمسخر انجام مىدادند ، نظير رفتار نادانان بود و گويى از خرد بهرهاى نداشتند .
[ سوره المائدة ( 5 ) : آيه 59 ]
قُلْ يا أَهْلَ الْكِتابِ هَلْ تَنْقِمُونَ مِنَّا إِلاَّ أَنْ آمَنَّا بِاللَّهِ وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْنا وَ ما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلُ وَ أَنَّ أَكْثَرَكُمْ فاسِقُونَ ( 59 )
ترجمه :
بگو اى اهل كتاب آيا به ما خرده مىگيريد ؟ ( مگر ما چه كردهايم ) جز اين كه به خداوند يگانه ، و به آنچه بر ما نازل شده ، و به آنچه پيش از اين نازل گرديده است ، ايمان آوردهايم و اين به خاطر آن است كه بيشتر شما از راه حق به در رفتهايد ( و لذا حق در نظر شما نازيباست ) . ( 59 )
تفسير :
يعنى اى اهل كتاب بر ما عيب نمىگيريد و قبيح نمىدانيد ، مگر ايمان به خدا و همهء كتابهاى آسمانى را .
وَ أَنَّ أَكْثَرَكُمْ فاسِقُونَ
؛ در اعراب اين جمله چند وجه است :
1 - عطف بر أن ءامنا [ و در محل نصب ] است ؛ يعنى انتقاد نمىكنيد از