3 - از ائمّه هدى ( ع ) و عمار و حذيفة روايت شده است كه آنان على ( ع ) و ياران اويند ، كه پس از پيامبر ( ص ) با « ناكثين » ( بيعتشكنان جنگ جمل ) و « قاسطين » ( ستمكاران جنگ صفّين ) و « مارقين » ( خوارج نهروان ) جنگيدند .
مؤيّد اين قول روايتى است كه در آن پيامبر ( ص ) خطاب به قريش مىفرمايد :
اى گروه قريش بايد از خصومت و دشمنى با اسلام دست برداريد و يا اين كه خداوند مردى را خواهد فرستاد كه بر سر تأويل قرآن با شما خواهد جنگيد همانطور كه من بر سر تنزيل آن با شما جنگيدم ، پس از آن فرمود : او همان وصله كنندهء كفش در ميان حجره است و در آن حال على ( ع ) مشغول وصله كردن كفش رسول خدا ( ص ) بود .
أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ
؛ « أذلة » جمع ذليل ، يعنى قومى كه نسبت به مؤمنان نرم و فروتن و مهربانند ، و
أَعِزَّةٍ عَلَى الْكافِرِينَ
؛ و نسبت به كافران سختگيرند .
« لومة » ؛ مصدر مرة از لوم است و دلالت بر اين دارد كه آنان هرگز هراسى از ملامت هيچ يك از ملامتكنندگان به دل راه نمىدهند .
ذلِكَ فَضْلُ اللَّهِ
؛ يعنى محبّت و انعطافپذيرى آنان نسبت به مؤمنان و سختگيرى آنان نسبت به كافران ؛ تفضّل و منّت و لطفى است از ناحيهء خداوند كه هر كس را شايستهء آن بداند ، به او عطا مىكند .
وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ
؛ و خداوند داراى الطاف و فضل بسيار است و به كسى كه شايسته آنها باشد داناست .
[ سوره المائدة ( 5 ) : آيات 55 تا 56 ]
إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ ( 55 ) وَ مَنْ يَتَوَلَّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغالِبُونَ ( 56 )
ترجمه :
سرپرست و رهبر شما تنها خداست ، و پيامبر او ، و آنها كه ايمان آوردهاند و نماز را برپا مىدارند و در حال ركوع ، زكات