[ سوره التوبة ( 9 ) : آيات 53 تا 55 ]
قُلْ أَنْفِقُوا طَوْعاً أَوْ كَرْهاً لَنْ يُتَقَبَّلَ مِنْكُمْ إِنَّكُمْ كُنْتُمْ قَوْماً فاسِقِينَ ( 53 ) وَ ما مَنَعَهُمْ أَنْ تُقْبَلَ مِنْهُمْ نَفَقاتُهُمْ إِلاَّ أَنَّهُمْ كَفَرُوا بِاللَّهِ وَ بِرَسُولِهِ وَ لا يَأْتُونَ الصَّلاةَ إِلاَّ وَ هُمْ كُسالى وَ لا يُنْفِقُونَ إِلاَّ وَ هُمْ كارِهُونَ ( 54 ) فَلا تُعْجِبْكَ أَمْوالُهُمْ وَ لا أَوْلادُهُمْ إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ بِها فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ تَزْهَقَ أَنْفُسُهُمْ وَ هُمْ كافِرُونَ ( 55 )
ترجمه :
بگو : چه با ميل و رغبت ، و چه با ناراحتى و كراهت به هر نحو كه انفاق كنيد ، هرگز از شما پذيرفته نمىشود ، چرا كه شما مردمى بدكار هستيد . ( 53 )
هيچ چيز مانع پذيرش نفقات آنها نشد جز اين كه آنها به خدا و رسولش كفر ورزيدند و به نماز وارد نمىشوند مگر با كسالت و انفاق نمىكنند مگر از روى كراهت . ( 54 )
ثروتها و فرزندانشان تو را شگفتزده نسازد ، چرا كه خدا مىخواهد آنان را به اين وسيله در دنيا عذاب كند و در حال كفر جانشان بيرون آيد . ( 55 )
تفسير :
طَوْعاً أَوْ كَرْهاً
؛ اين دو كلمه حال مىباشد ، و فعل امر به معناى خبر است و معناى جمله اين است : انفاق شما هرگز پذيرفته نمىشود ، چه از روى ميل و رغبت باشد و چه از روى بىميلى و ناراحتى . شبيه اين جمله در آيهء ديگرى نيز به كار رفته است :
« اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لا تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ »
: « چه براى آنان طلب آمرزش كنى و چه نكنى هرگز خدا آنان را نمىآمرزد » . ( توبه / 80 ) قول كثيّر در شعر ذيل نيز از همين قبيل است :
أسيئى بنا او أحسنى لا ملومة * لدينا و لا مقلية ان تقلت
چه نسبت به ما ، بدى كنى و چه نيكى كنى ، ما تو را سرزنش نمىكنيم . و اگر