[ سوره التوبة ( 9 ) : آيات 56 تا 59 ]
وَ يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ إِنَّهُمْ لَمِنْكُمْ وَ ما هُمْ مِنْكُمْ وَ لكِنَّهُمْ قَوْمٌ يَفْرَقُونَ ( 56 ) لَوْ يَجِدُونَ مَلْجَأً أَوْ مَغاراتٍ أَوْ مُدَّخَلاً لَوَلَّوْا إِلَيْهِ وَ هُمْ يَجْمَحُونَ ( 57 ) وَ مِنْهُمْ مَنْ يَلْمِزُكَ فِي الصَّدَقاتِ فَإِنْ أُعْطُوا مِنْها رَضُوا وَ إِنْ لَمْ يُعْطَوْا مِنْها إِذا هُمْ يَسْخَطُونَ ( 58 ) وَ لَوْ أَنَّهُمْ رَضُوا ما آتاهُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ قالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ سَيُؤْتِينَا اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَ رَسُولُهُ إِنَّا إِلَى اللَّهِ راغِبُونَ ( 59 )
ترجمه :
اينها به خدا سوگند مىخورند كه از شمايند ، اما از شما نيستند ، بلكه مردمى هراسانند . ( 56 )
اگر اينها پناهگاه يا نهانگاهها يا گريزگاههايى مىيافتند ، شتابان به سويش رو مىكردند . ( 57 )
برخى از آنها در تقسيم صدقات بر تو خردهگيرى مىكنند ، و اگر از آن صدقات به آنها چيزى داده شود خشنود مىشوند ولى اگر داده نشود در آن وقت خشمگين مىشوند . ( 58 )
اگر بدانچه خدا و رسولش به آنها داده راضى مىشدند و مىگفتند : خدا ما را بس است ، و به زودى خدا و رسولش از فضل خود به ما مىبخشد ، ما تنها رضاى او را مىطلبيم . ( 59 )
تفسير :
لَمِنْكُمْ
؛ ( كافران سوگند مىخورند ) كه از جملهء شما هستند .
« يَفْرَقُونَ »
: از كشتن و اسيرى مىترسند و به منظور تقيّه تظاهر به اسلام مىكنند .
لَوْ يَجِدُونَ
؛ اگر جايى پيدا مىكردند كه در آن تحصّن كنند : سر كوهى يا قلعهاى يا غارى در ميان كوه . . . به سويش مىشتافتند .
أَوْ مُدَّخَلًا
؛ بر وزن مفتعل ، از مادهء « دخل » است كه در اصل « مدتخل » بوده ، « ت »